Το Δεκέμβριο του 1991, η κόρη της Αλιέντε, Πάουλα, σε ηλικία 26 ετών, υπέστη σοβαρή ασθένεια και βυθίστηκε σε κώμα. Αυτό το βιβλίο ξεκίνησε ως μια επιστολή προς την Πάουλα, γραμμένη κατά τις ώρες που πέρασε στο πλευρό της και εξελίχθηκε σε μια προσωπική αφήγηση και μια μαρτυρία για τους δεσμούς που ενώνουν τις οικογένειες – μια θαρραλέα, διαφωτιστική και εμπνέουσα αληθινή ιστορία.

Το βιβλίο γράφτηκε κατά τις ατελείωτες ώρες που η συγγραφέας Ισαμπέλ Αλιέντε πέρασε στους διαδρόμους ενός νοσοκομείου στη Μαδρίτη, στο δωμάτιό της στο ξενοδοχείο και δίπλα στο κρεβάτι της κόρης της Πάουλας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου του 1992. Αντιμέτωπη με την πιθανή απώλεια του παιδιού της, η Ισαμπέλ Αλιέντε στράφηκε στην αφήγηση, για να κρατήσει ψηλά το πνεύμα της και να μεταφέρει στην κόρη της τη θέληση να ξυπνήσει, να επιβιώσει. Η ιστορία που αφηγείται είναι αυτή της δικής της ζωής, της οικογενειακής της ιστορίας και της τραγωδίας του έθνους της, Χιλής, τα χρόνια που προηγήθηκαν του βίαιου στρατιωτικού πραξικοπήματος του Πινοσέτ.

Σελίδες: 384, Διαστάσεις: 12.9x12.9cm