Διαδραματίζεται σε μιαν άλλη εποχή με αποτέλεσμα να υπάρχει μία ιδιομορφία στη γλώσσα, το 1/3 του βιβλίου έχει διαλόγους στην καθαρεύουσα πράγμα που εμένα δεν μου άρεσε.
Όπως επίσης με κούρασε το γεγονός ότι το βιβλίο λέγεται Ντάτα και το 1/3 του βιβλίου μιλαει για το πώς γεννήθηκε η Ντάτα χωρίς ουσιαστικά να την εμπεριέχει, αναφέρεται στη μητέρα στον πατέρα στη γιαγιά και στη ζωή τους πράγμα που εμένα με κούρασε.
Από εκεί και μετά στρώνει πολύ, ωραία γραφή σε γενικό πλαίσιο. Επίσης έχει αναφορές και στην επανάσταση που επίσης με άφησε παγερά αδιάφορη.
Να σημειώσω ότι δεν το αγόρασα το βιβλίο, μου το δάνεισαν και δεν θα το αγόραζα γιατί δεν είναι του στυλ μου.
Αν αρέσει σε κάποιον το δράμα και ο ρομαντισμός είναι ό,τι πρέπει.