Το πρώτο ψαλίδι το αγόρασα πριν το 2010 και το είχα στην τσάντα κυνηγίου , για να κόβω σκοίνα , πουρνάρια , βάτα κ.λ.π για να βρίσκω το θήραμα όταν είχε πέσει μέσα σε κλαριά , όταν πήγαινα για κυνήγι . Με τα ίδια ψαλίδια του πατέρα μου κλάδευα κλήματα (κληματαριές) , και ελιές . Μετά την φωτιά στη βόρεια καμένη Εύβοια από όπου κατάγομαι , εκτός από κλήματα (που είναι παιχνιδάκι) ,ελιές , ‘’κολορίζα’’ αγριελιές , καρυδιές , αμυγδαλιές , ακόμη και ξερά, τριανταφυλιές –λουλούδια (δεν είμαι αγρότης) . Το πρόπερασμένο Σαββατοκύριακο , έχασα το κλείστρο και το πειράκι , (από ένα ψαλίδι) ,που σαν σύστημα το κρατούν κλειστό . Το ανταλλακτικό κόστισε 7,5€ και αγόρασα μαζί και ένα καινούριο 36€ από ηλεκτρονικό κατάστημα. Απαιτείται λίγο δεξιοτεχνία κατά το τρόχισμά του (χρησιμοποιώ μία πέτρα από οξείδιο αλουμινίου , που μου είχε δώσει το κατάστημα όταν αγόρασα το πρώτο ψαλίδι , αλλά βρήκα και μετά στις εμποροπανηγύρεις με 1€) . Τώρα σκέφτομαι και στο καινούριο και στο άλλο όταν περάσω το ανταλλακτικό να βάλω λίγο εποξική κόλλα ώστε να ασφαλίσει και να μην ξαναπεταχθεί το πειράκι.(Αν κάποιος έχει καμία καλύτερη ιδέα , να μας την γνωρίσει . Οχι θερμική κόλληση) Αυτό ας το κοιτάξει η εταιρεία. Εχει ανταλλακτικά , αλλά την επόμενη φορά θα προτιμήσω να πάρω ένα καινούριο . Τα κρίνω ασύμφορα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

ψαλίδα για μια ζωἠ. Την χρησιμοποιώ 20 χρόνια . κάθε δύο χρόνια τροχίζω την λάμα της και κάθε 7-8 την αλλάζω. πάντα την αυθεντική και κανένα πρόβλημα, κλαδεύω αμπέλι, λεμονιές ,πορτοκαλιές, τα πἀντα.