Μετά από 13 μήνες που έγραψα την πρώτη μου κριτική για αυτά τα ηχεία όταν τα είχα στρώσει, και έκανα τη σύγκριση με τα προηγούμενα ηχεία δεκαετίας πολλαπλάσιας τιμής που είχα, διαπιστώνοντας πόσο έχει προχωρήσει η τεχνολογία των μικρών, φθηνών σχετικά, ηχείων μέσα σε μία δεκαετία, ήρθε η ώρα να τα συγκρίνω και με τα επόμενα, διπλάσιας και κάτι τιμής, test winner και αυτά στην παραπάνω κατηγορία τιμής γύρω στα 500 ευρώ.
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος τα ηχεία αυτά με έβαλαν σε μπελάδες: μου ξανακόλησαν το μικρόβιο του hi-fi. Έτσι στο εξάμηνο αναβάθμισα τον τίμιο yamaha ενισχυτή με τον εκπληκτικό iotavx sa3. Ο ήχος σκαρφάλωσε μερικά σκαλοπάτια ακόμα, και ήρθε η ώρα τα εκπληκτικά αυτά μικρά να δώσουν τη θέση τους στα triangle borea bro3. Τα ηχεία αυτά έχουν διθυραμβικές κριτικές, για την παραπάνω κατηγορία τιμής από τα spectro, και αποτελούν απόλυτο ταίριασμα με τον συγκεκριμένο ενισχυτή σύμφωνα με τα reviews.
Λοιπόν τα dali, αν και δεν υπήρχε ταυτόχρονη ακρόαση με τα triangle, αφού τα είχα ήδη δώσει, αλλά σε μουσικά κομμάτια που ξέρω καλά, δεν κρύφτηκαν. Για τα δικά μου αυτιά ο χαρακτήρας του ήχου ήταν άμεσα συγκρίσιμος με τα bro3 αλλά σε πιο μικρή κλίμακα, αφού άλλωστε ακόμα και σαν φυσικό μέγεθος έχουν το μισό από τα triangle. Σε ένα δωμάτιο μέχρι 16/18 τμ τα. spectro πιστεύω θα κοντράρονταν στα ίσα.
Μόνο θαυμασμό για αυτά τα ηχεία.

Μόλις τα παρέλαβα κ μπήκαν κατευθείαν σε υπηρεσία... Επειδή πριν είχα δαπέδου, μεγαλύτερα, descent 20ετιας technics, κ ζω σε σπίτι με ξύλινο πάτωμα 50 ετών, οι δονήσεις κ τα μπάσα που είχα συνηθίσει να ακούω ήταν τρομερά μέχρι ενοχλητικά σε κάποιες παραγωγές ειδικά σε βινύλιο παλιές παραγωγές 70s. Oποτε κάνοντας πρώτη ακρόαση βιαστική με τα ηχεία στο πάτωμα ένα δίσκο του 76, τρόμαξα από τη φαινομενική έλλειψη όγκου στα πρώτα δευτερόλεπτα. 2 μικρό ρυθμίσεις στο eq του ενισχυτή κ με την ρυθμική ντραμς να μπαίνει στο κομμάτι, άρχισα να βγάζω τα πρώτα επιφωνήματα έκπληξης. Ο τρόπος με τον οποίο ακούγονται οι υψηλές συχνότητες από τα πατίνια κ τις Fender κιθάρες, συγκλονιστικος. Τα μπάσα αρχίζουν να παίρνουν παρουσία με την ώρα κ μόλις δώσεις κ λίγη ένταση, ξαφνικά συνειδητοποιεις ότι τα μικρούλια δανεζικα είναι πολύ πιο δυνατά ουσιαστικά από τα μεγάλα δαπέδου technics.... Τα μπάσα έρχονται όχι με ασαφή όγκο, αλλά με πολύ διακριτό punch. Βάζω επιχρυσους ακροδέκτες στα καλώδια κ τα ανεβάζω στο ράφι, στο ύψος του αυτιού, ξαπλωτα, 15 πόντους από τον τοίχο. Το πικάπ δίνει πάσα στο CD, σε μια παραγωγή από Muse της τελευταίας 10ετιας. εκεί έρχεται το σοκ!!! Η ένταση στο ένα τέταρτο του ενισχυτή με εκπλήσσει, ξαφνικά ακούω λεπτομέρειες που δεν έχω ακούσει ποτέ μου, τα μπάσα είναι γροθιά που απλώνεται σε όλο το σπίτι, Η λεπτομέρεια, το excellence του ήχου απλώνεται σοκαριστικα. Η στερεοφωνικά πολύ διακριτη. Ακούς ξεκάθαρα τι υπάρχει στο κάθε ηχείο όπως ο ήχος απλώνεται σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων κ οργάνων. Πραγματικά ήχος που ενθουσιάζει, σε κάνει να χαμογελάς για την επιλογή σου, νοιώθεις χαζός πως τόση λεπτομέρεια κ δύναμη βγαίνει από ένα τόσο μικρό ηχειακι. Απόλαυση. Ακολουθούν άλλη μια παραγωγή 70s blues, μια Jazz από 60s σε βινύλιο. Στο πρώτο νομίζεις ότι είσαι μέσα στο στούντιο την ώρα που "βρώμικα" τζαμαρει η μπάντα κ γράφει λαιβ. Αυτό το κακό στη τόση λεπτομέρεια θα χαλαστεις με κακές παραγωγές. Ο Coltrane κ η παρέα του πεντακαροι στο 180ρι βινύλιο, με ανατριχίλα ακούω πίσω πισω τα τριξιματα από τα δάχτυλα στο κόντρα μπάσο. Ξαπλώνω να κοιμηθώ με ένα CD anathema, από τις πρόσφατες δουλειές τους, διάσημοι για τον aerial ήχο τους, συνοδεία ορχήστρας. Αδύνατον να κλείσω μάτι αφού ο ήχος είναι τοσο ζωντανός που με κάνει να νομίζω ότι πετάω... Εν ολίγοις θαρρώ πως τα dali Spektor 2 λειτουργούν πολύ πιο εντυπωσιακά με μια καλή πηγή CD. Το πικάπ πάει λίγο πίσω χωρίς να είναι άσχημο αλλά ένα παλιό ταλαιπωρημενο βινύλιο ίσως σας χαλάσει λογω του ότι το ηχείο αποδίδει τέλεια μέχρι και το τελευταίο σεντ που επενδυθηκε στη παραγωγή, στο μάστερ κ μέχρι κ το τελευταίο κόκκο σκόνης στα αυλάκια ειδικά με ένα καλό πικάπ. Ένα 180ρι καινούριο καθαρό βινύλιο θα ζωγραφίσει στα dali. Με τα ηχεία αστρωτα μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά πως αυτά θα είναι τα καλύτερα 200 ευρώ της audiofile ζωής σας. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρείτε καλύτερο ηχείο στα λεφτά αυτά. Απλά συγκλονιστικα...

Τι να πεις για αυτά τα ηχεία; Δεν έχει κανείς παρα να ανατρέξει στα review στο internet, και τα διάφορα βραβεία που έχουν πάρει.
Η χαμηλή τους τιμή (η κατασκευή τους στην Κίνα συμβάλει εν μέρει σε αυτό) σε καμια περιπτωση δεν ανταποκρινεται στην υψηλή ηχητική απόδοση που μπορεί να συγκριθεί μόνο με ηχεία πολλαπλάσιας τιμής.
Προτεινονται ανεπιφύλακτα.

Update μετά από τρεις μήνες δοκιμών, ακροάσεων και συγκρίσεων με άλλα ηχεία.
1) χρειάζεται ενισχυτή τουλάχιστον 2 x 50 rms και ιδανικά πάνω από 2 Χ 70. Κατά τα άλλα δεν μου φαίνεται να έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις σε τύπο ενισχυτή ή μεγάλο ψάξιμο στη τοποθέτηση, πλην των βασικών.
2). Είναι από τα ηχεία που πραγματικά χρειάζονται στρώσιμο αρκετές ώρες, και εγώ τα προτιμάω χωρίς τη γρυλια, όπως και τα περισσότερα ηχεία.
3). Επειδή είναι πολύ μικρά, η οπτική μας αντίληψη μάς εμποδίζει να καταλάβουμε πόσο "μεγαλο" ήχο παράγουν: ευρύ και τρισδιάστατο stage, σφιχτό μπάσο, ακριβείς μεσαίες, γλυκές ψηλές που δεν γρατζουνανε τα αυτιά, τόσο αναλυτικα όσο χρειάζεται ώστε να μην κουράζουν σε πολύωρη ακρόαση. Κλείσε τα μάτια ή φώτα και η εμπειρία απογειώνεται.
4). Το μπάσο που παράγουν είναι πολύ σε σχέση με το μέγεθός τους. Όμως αν είσαι λάτρης του υπερβολικού μπάσου, ή τελειομανής, ή μένεις σε μονοκατοικία, ή το δωμάτιο τοποθέτησης είναι πάνω από 25 - 30 τετραγωνικά, βάζεις subwoofer, οπωσδήποτε όμως πάνω από 400 - 500 ευρώ αλλιώς θα καταστρέψεις τον ήχο. Με ψάξιμο στη τοποθέτηση και ρύθμιση ενός καλού sub το συνολικό ηχητικό αποτέλεσμα σε συνθήκες real world και όχι studio, είναι σχεδόν πάντα καλυτερο από ζευγάρι επιδαπέδιων ηχείων πολλαπλάσιου κόστους.
Ο χώρος μου είναι 5,5 x 5,5 (30τμ), με πολύ καλές συνθήκες ακρόασης, απόσταση από τον ακροατή 4,5 μέτρα, και μεταξύ των ηχείων 2 μέτρα (ιδανικά θα ήταν 3 μέτρα), χωρίς σύγκλιση, ελάχιστα κάτω από το επίπεδο των αυτιών αλλά με ελαφριά κλίση προς τα επάνω, 30 πόντους από τον πίσω τοίχο, στο μέσο σχεδόν της μιας διάστασης). Τα ηλεκτρονικά ειναι yamaha μέσης κατηγορίας τιμης και η μουσική έρχεται από cd και spotify premium.
Αν και για τα γούστα μου το μπάσο ήταν υπεραρκαρκετό εκτός ίσως στη κλασική μουσική, στο δίμηνο προστέθηκε μετά από ψάξιμο το πολυ καλό και vfm sub yamaha 300 (400€), κυρίως για ταινίες επειδή έχω συνδεδεμένο τον ενισχυτή και με την τηλεόραση σε σύστημα 2 + 1. Για μουσική το subwoofer είναι συνήθως κλειστό.
Με τα προηγούμενα επιδαπέδια ηχεία μου, δεκαετίας γνωστής αγγλικής εταιρείας χιλίων ευρώ τα οποία πουλήθηκαν πάραυτα μετά την αγορά των dali, ο χώρος μου μπούμαρε στις χαμηλές. Σε συνακρόαση με δύο φίλους audioφιλων, κατόχων ηχείων 1500 και 2500 ευρώ (και αντίστοιχων ηλεκτρονικών) , συμφωνήσαμε ότι το σύστημα μου δεν υπολείπεται (αν και σε άλλο χώρο από τα δικά τους) και σε πολλές περιπτώσεις τα ξεπερνούσε.!!!!!

Tα ηχεία αν βάλεις καλής ποιότητας πηγή και όχι mp3 της κακιάς ώρας θα πάθεις την πλάκα σου.Ποιότητα ήχου όχι αστεία.Δεν είχα ποτέ ξανά ηχεία με ταμπέλα hi fi για να έχω μέτρο σύγκρισης σε αυτού του τύπου ηχεία αλλα είχα ποιοτικά jamo επίσης δανέζικα ηχεία surround με woofer και η διαφορά στην ποιότητα ειναι χαώδης.Πραγματικά χαίρεσαι να ακούς μουσική.Το woofer ουτε καν το ανοίγω για μουσική και αυτό οχι γιατί έχουν τα ηχεία πολυ μπάσο αντιθέτως έχουν σχέδον ανύπαρκτο (για τα αυτιά κάποιου που άκουγε με woofer μουσική) αλλά το μπάσο του woofer απλά καταστρέφει την ποιότητα της μουσικης σε μεγάλο βαθμό.Τα ηχεία τα είχα πάρει με το σκεπτικό οτι είναι καλό σε μια τοσο μικρη καμπινα να μην υπαρχει μπασο (οπως ειχα διαβασει απο reviews ) γιατι λογικο να χαλανε οι μεσαιες ετσι, και ειχα σκεφτει να το παντρεψω με το γοοφερ.Με το που στρώσαν τα ηχεία και ξεδίπλωσαν τις χάρες τους καταλαβα οτι το woofer δεν θα το χρειαστώ ποτέ για μουσική.Εχω εναν yamaha S-501 ενισχυτή και τον έχω στο ρελαντί.Χρειάστηκε καμια βδομάδα να μάθει το αυτί μου στα καινούργια δεδομενά ήχου ειδικά λογο ελειψης μπάσου.Τώρα δεν τα αλλάζω.Απλά Respect!!!
Τα ηχεία κερδίσαν συνεχόμενες χρονιές βραβεία περιοδικών και οχι άδικα.Ελπίζω να βοήθησα....

3/1/21 - Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι η τιμή τους έχει αυξηθεί απαράδεκτα.Ήταν ένα ηχείο μονόδρομος με φοβερό ήχο και φοβερή τιμή.
-----------------------------
- ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ -
Πρέπει να είναι ένα από τα καταπληκτικότερα ηχεία που κυκλοφορούν στην αγορά. Ο ήχος τους είναι καταπληκτικός και αφοπλιστικός, φουλ ηχόχρωμα και συναίσθημα, και ο τρόπος που επικοινωνούν τη μουσική με τον ακροατή είναι απλά απίστευτος. Τα 178 ευρώ είναι αστεία τιμή γι' αυτό που παίρνεις και η αξία τους είναι ανεξάρτητη από τιμή. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια.
-------------------------------------------------------
Πρώτες εντυπώσεις και ίσως προσθέσω και κάτι στο μέλλον.
Κατ' αρχήν, το πήρα σε προσφορά (που εμφανίζεται κάθε τόσο) 178 ευρώ, μόνο 2 μέρες (ΣΚ) έχω ακούσει από αυτό και προφανώς είναι άστρωτο και σφιγμένο.
Επίσης πριν συνεχίσω πάρτε υπ' όψη σας ότι έχει χαμηλή ευαισθησία (84,5 db) και δεν ξέρω και πόσο εύκολο φορτίο είναι (μπορεί να μην είναι δύσκολο αλλά δεν το ξέρω και έχει ονομαστική αντίσταση 6 Ohms). Με τον ενισχυτή που έχω αυτά δεν με αφορούν γιατί και πολλά watts έχει και μπορεί να δώσει και πολύ ρεύμα.
Λίγα τυπικά λόγια στην αρχή πριν φτάσουμε στην ουσία.
Το πρώτο που σε εντυπωσιάζει από ένα τόσο μικρό ηχείο είναι το μπάσο.
Μετά, ο όγκος, όχι μόνο της ορχήστρας γενικά, αλλά και ξεχωριστά των διαφόρων οργάνων και της φωνής (που σταματάει μάλλον εκεί που πρέπει, για να μην γίνει αφύσικα υπερβολικός).
Στην μεσαία περιοχή ξέχασα να αναφερθώ συγκεκριμένα και να γράψω ότι είναι από τα ατού του ηχείου και ίσως στον μεγαλύτερο βαθμό υπεύθυνη για το πως επικοινωνεί την μουσική με τον ακροατή, και ξέχασα ίσως επειδή ακριβώς καταλαβαίνεις αμέσως ότι είναι εξαιρετική και πέρα από κάθε κριτική, χωρίς να προκαλεί, και προχωράς παρακάτω στα επόμενα χαρακτηριστικά του ήχου.
Τα πρίμα είναι πολύ γλυκά και θα μαλακώσουν ακόμα και δύσκολες καταστάσεις, θα μπορούσε κάποιος να τα ήθελε να "ξυρίζουν" περισσότερο, πράγμα που γίνεται σε ένα βαθμό αν βγάλεις τα καλύμματα οπότε ζωντανεύουν πραγματικά (και αποκτούν άλλη διαφάνεια και περιγραφή), αλλά είπαμε, είναι ακόμα νωρίς (έχω όμως την αίσθηση ότι είναι επιλογή του κατασκευαστή να μην σκληραίνουν και προκαλούν σε καμιά περίπτωση).
Ένα άλλο πράγμα που αισθάνεσαι με τη μία, είναι ότι η μουσική ακούγεται ταχύτερη, γιατί ο ήχος του ηχείου φαίνεται πραγματικά κολλημένος με τη μουσική και δεν τραβιέται από αυτήν προσπαθώντας να την ακολουθήσει.
Επίσης, η συνοχή του ήχου είναι τέτοια, που θα ορκιζόσουν ότι δεν υπάρχουν δύο μεγάφωνα και crossover, αλλά ένα full range.
Όλα αυτά είναι τα ψυχρά περιγραφικά στοιχεία για το ηχείο για να περάσουμε τώρα στην ουσία.
Ο χαρακτήρας του ηχείου είναι να κρύβει επιμελώς την ανάλυση και την λεπτομέρεια (στοιχεία που εννοείται ότι υπάρχουν, αλλά μετά από λίγο χρόνο ακρόασης δυσκολεύεσαι να εστιάσεις σ' αυτά, γιατί υπάρχουν άλλα πράγματα που σχεδόν μονοπωλούν το ενδιαφέρον σου) προβάλλοντας την μουσικότητα και το συναίσθημα, οπότε ο ήχος άλλων ηχείων μπορεί να ακουστεί κλινικός και ψυχρός σε σχέση με αυτό.
Το ηχείο έχει κάτι το μαγικό στον ήχο του, που σε κάνει να σταματάς να ασχολείσαι με το θέμα των hi fi στοιχείων και απλώς να ακούς.
Όταν μπαίνει ένα όργανο ξαφνικά στην ορχήστρα κοιτάς ασυναίσθητα προσπαθώντας να δεις τον μουσικό που το χειρίζεται, όταν ακούς τη φωνή του τραγουδιστή έχεις την αίσθηση της φυσική του παρουσίας και σου έρχεται να σηκωθείς και να τον χτυπήσεις φιλικά στον ώμο (και αν υποφέρει, υποφέρεις κι' εσύ μαζί του).
Το ηχείο δεν κρατάει καμία απόσταση από εσένα, σε αιχμαλωτίζει, παραδίνεσαι άνευ όρων και ταυτίζεσαι με αυτό. Δεν είναι κάποιο αντικείμενο που κάνει πολύ καλά τη δουλειά του αλλά έχει μια ζωντανή οντότητα, είναι ο φίλος σου, ο σύντροφός σου.
Οχτώ λέξεις θα μπορούσαν να το περιγράψουν επιγραμματικά.
Άπειρη μουσικότητα, μοναδικό ηχόχρωμα, άπειρη ζεστασιά, τρομερό συναίσθημα.
Δεν μπορείς να αναπτύξεις με αυτό μια σχέση κάπως απόμακρης εκτίμησης και θαυμασμού, αλλά αγάπης, στοργής και λατρείας.
Το συγκινησιακό στοιχείο της μουσικής είναι μπροστά από οτιδήποτε άλλο.
Για πότε έχει τελειώσει ο δίσκος που ακούς, έχοντας χαθεί μέσα στον ήχο του, δεν έχεις καταλάβει. Ξεπερνάει την απλή αναπαραγωγή του ήχου και ότι ακούς είναι σαν μια φυσική παρουσία που σε αιχμαλωτίζει ψυχικά. Η σύνδεση με την μουσική, το συγκρότημα, τους οργανοπαίχτες, τον τραγουδιστή και με αυτό που κάνουν, είναι άμεση.
Τι να μιλήσεις για hi fi λεπτομέρειες; Δεν έχει νόημα. Και είναι ακόμα εντελώς άστρωτο! Αναρωτιέμαι αν πρέπει να γράψω και κάτι παραπάνω όταν στρώσει (αλλά και τι άλλο με περιμένει μετά το αρχικό σοκ, όταν πια "λυθούν" τα μεγάφωνα και τα ηχεία βγάλουν τον τελικό ήχο που μπορούν να δώσουν, που θα είναι προφανώς πολύ πιο απελευθερωμένος, αναλυτικός, εκτεταμένος και σαφής).
10/12/18 - Στρώνει και βελτιώνεται συνεχώς χωρίς να χάνει τον σαγηνευτικό του χαρακτήρα, αλλά μου φαίνεται ότι πρέπει οπωσδήποτε να ακούει κανείς χωρίς τα καλλύματα, που κάνουν λίγο ένα φαινόμενο χοάνης που αυξάνει τον όγκο των διαφόρων ήχων στρογγυλεύοντάς τους κιόλας και δεν αφήνουν τα πρίμα να αναδειχτούν (χωρίς τα καλύμματα, πρίμα και μεσουψηλές έχουν πιο ζωντανή παρουσία και νεύρο και όχι αυτήν την παραπάνω γλυκύτητα και κάπως πιο δειλή παρουσία που είχα αναφέρει στην αρχή). Είναι μια εναλλακτική να ακούς με τα καλύμματα (μπορεί σε κάποιον να αρέσει, άσχετα με το ότι χάνει πληροφορία) αλλά χωρίς αυτά, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στα ηχεία, ο ήχος απελευθερώνεται πραγματικά. Πάντως, γενικά, όποιος εκτιμά την μεσαία περιοχή και τον ήχο που είναι λίγο πιο φωτεινός και έχει χρώμα και συναίσθημα, δύσκολο έως αδύνατον να βρει κάτι άλλο αντίστοιχο. Και τα ξένα περιοδικά το θεωρούν κορυφαίο και είναι. Επικοινωνείς με την μουσική. Οπωσδήποτε πια το αγαπημένο μου ηχείο, με δεύτερο το eltax monitor III (γιατί και αυτό είχε μια αμεσότητα που σε αποσπούσε από το θέμα των hi fi στοιχείων και πρόσεχες τη μουσική).
17/12/18 - Τελευταία αναφορά στο ηχείο είτε ολοκληρώθηκε το στρώσιμο είτε όχι. Δεν έχει νόημα πια να γράψω κι' άλλα γιατί δεν παίζεται.
Η ανάλυση και η καθαρότητα έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο, η μουσική σκηνή έχει διευρυνθεί τρομερά, τα σώματα έχουν μια συμπαγή παρουσία, οι ψηλές συχνότητες έχουν πια άλλη ζωντάνεια και διαφάνεια με ή χωρίς τα καλύμματα, τα ντραμς έχουν πλέον αποσπαστεί από την υπόλοιπη μουσική και έχουν τη δική τους συγκεκριμένη ζωντανή παρουσία και οριοθέτηση, το κόλλημα του ηχείου με τον ρυθμό της μουσικής, όπως ήδη έχω πει, είναι δεδομένο και εν τέλει γίνεται το έλα να δεις.
Κάτι δεν πάει καλά στην όλη υπόθεση, δεν μπορεί αυτή η μουσική να βγαίνει από αυτά τα κουτιά, σίγουρα υπάρχει μια αόρατη ορχήστρα μπροστά σου και τα ηχεία υπάρχουν απλώς για να σε κοροϊδέψουν ότι δήθεν από εκεί έρχεται ο ήχος. Δεν εξηγείται αλλιώς.
Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και εμπιστευθείτε τα.
Εγώ ξανα-ανακαλύπτω την δισκοθήκη μου απ' την αρχή και έχω πλέον φύγει εντελώς από την θέση του παρατηρητή για το πως παίζουν τα διάφορα κομμάτια του στερεοφωνικού μου συστήματος, αλλά απλά ακούω μουσική σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο γύρω μου, και μάλιστα ακούω απ' την αρχή μέχρι το τέλος δίσκους που ποτέ δεν καθόμουνα να τους ακούσω ολόκληρους, γιατί τώρα πια τους καταλαβαίνω και τους νοιώθω πραγματικά και δεν μπορώ να διακόψω αυτό που γίνεται μπροστά μου εκείνη τη στιγμή.
19/12/18 - Δεν θα γράψω τίποτα άλλο πια, στα σίγουρα, το υπόσχομαι. Απλώς, τα hi-fi στοιχεία των ηχείων (για όσους είχαν αμφιβολία) έχουν ανέβει σε πολύ ψηλό επίπεδο (το στρώσιμο τα μεταμόρφωσε).
Είναι πεντακάθαρα, αναλυτικά, κρυστάλλινα, με νεύρο, ρυθμικά, εντελώς τρισδιάστατα και εξαφανίζονται στον χώρο, και όλα αυτά πέρα από την αναμφισβήτητη υπεροχή τους σε ηχόχρωμα και πάθος.
Δεν υπάρχει πια περίπτωση να εκφράσει κανείς παράπονο σε κανέναν τομέα γι' αυτά τα ηχεία.
Το μόνο που έχει να κάνει είναι να τα αγοράσει χωρίς δεύτερη σκέψη.
Πάρα-πάρα πολλά χρόνια τώρα κάτι δεν μου καθόταν καλά στο θέμα των ηχείων, πάντα κάτι έλειπε, αλλά, όπως καταλαβαίνετε από την αξιολόγησή μου, αυτό το θέμα έληξε πια, μια για πάντα.
Σ.Δ.