Το έπαιξα σε switch, αλλά δεν έχει αυτή την επιλογή. Όπως και να χει μιλάμε για ένα εξαιρετικό παιχνίδι. Όποιος έχει παίξει και αγαπήσει το προηγούμενο και πρώτο της σειράς εδώ θα πάθει σοκ από τη βελτίωση σχεδόν στα πάντα. Το μόνο κοινό με τον προκάτοχο είναι τα εξαιρετικά γραφικά και ο ήχος. Μουσική και sound design. Αυτά ήταν τοπ και παραμένουν τοπ. Αυτό που θα δείτε να αλλάζει δραματικά είναι οι μάχες καθώς ο Ori δεν έχει μόνο μια φωτεινή μπάλα στη διάθεσή του αλλά κανονικό οπλοστάσιο. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κερδίζεις νέες δυνατότητες που σε βοηθούν να περάσεις προηγούμενα επίπεδα που άφησες. Πλέον όμως πρέπει να διαχειριστείς αυτές τις δυνατότητες. Δεν είναι όλες άμεσα ενεργοποιημένες. Έχεις στη διάθεσή σου κάποια slots που ξεκινούν από τα 3 και όσο κερδίζεις κάποιες δοκιμασίες αυξάνονται. Το ίδιο ισχύει και με τα όπλα. Δεν είναι όλα διαθέσιμα. Έχεις 3 μόνο κουμπιά για να βολέψεις αυτά που θα χρειαστείς, ανάλογα και το που βρίσκεσαι στον χάρτη. Γενικά αυτό το κομμάτι χωλαίνει λίγο. Έχοντας παίξει στο switch το BOTW έχεις ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πόσο εύκολα και γρήγορα μπορείς να αλλάξεις όπλα κλπ. Δεν το συνηθίζεις αυτό γιατί δεν είναι ένα παιχνίδι διάρκειας BOTW αλλά σε αποζημιώνει απόλυτα καθώς στο σύνολό του είναι πραγματικά πολυεπίπεδο αφού έχουν προστεθεί ακόμη και side quests που κάνουν πιο ενδιαφέρουσα την εμπειρία. Η ιστορία επίσης καλύτερη απ το πρώτο, αν και γλυκόπικρη. Είναι η μοναδική φορά που τελειώνω ένα παιχνίδι και θέλω να χειροκροτήσω. Τέλος, μεγάλο θέμα στο προηγούμενο ήταν το save. Μπορεί να έκανες μεγάλη πρόοδο από το τελευταίο σου save point αλλά να ξέχναγες να κάνεις save και έτσι αν πέθαινες, έχανες τα πάντα. Πλέον έχουμε auto save. HOORAH!

Στα αρνητικά τώρα, παραμένει δύστροπος ο χειρισμός σε ορισμένα σημεία. Ιδιαίτερα στα άλματα που είναι ζωτικής σημασίας σε τέτοια παιχνίδια, ώρες ώρες καταντούσε εκνευριστικά δύσκολο το πράγμα.