Εάν ορισμένες μορφές εφηβικής συμπεριφοράς πυ­ροδοτούν παράλογες αντιδράσεις σε εσάς, το να «δουλέψετε» τους λόγους για τους οποίους συμβαί­νει αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να προσαρμόσετε τις αντιδράσεις σας. Για παράδειγμα, όλοι οι έφηβοι κάποια στιγμή θα είναι ανυπάκουοι προς τους γονείς τους ως μέρος της διαδικασίας της ανεξαρτητοποίησής τους. Εάν οι γονείς σας είχαν έναν αυταρχικό τρόπο ανατροφής, «επειδή το λέω εγώ», ίσως μεταφέρετε κι εσείς την πεποίθηση πως οφείλουμε να υπακούμε στους ενήλικες ή, αντίθετα, να έχετε στραφεί προς την άλλη κατεύθυνση και να είστε πολύ πιο χαλαροί. Εάν οι γονείς σας σας δημιουργούσαν ενοχές, χρησιμο­ποιούσαν τη σιωπή ως τιμωρία ή δεν έδιναν σημασία στα συναισθήματά σας, και εσείς δεν έχετε ποτέ επε­ξεργαστεί αυτή τη συμπεριφορά, μπορεί αυτό να κα­θορίζει τις αντιδράσεις σας απέναντι στο παιδί σας. Ή, εάν οι δύσκολες φιλίες ή οι ακαδημαϊκές απογοητεύ­σεις ήταν ένα χαρακτηριστικό της εφηβείας σας, μπο­ρεί να διαπιστώσετε πως είστε ευαίσθητοι όταν το έφη­βο παιδί σας αντιμετωπίζει παρόμοιες καταστάσεις.

Αναλογιστείτε την εφηβεία σας και κάντε στον εαυ­τό σας τις παρακάτω ερωτήσεις: Τι σας αρέσει και τι όχι στον τρόπο με τον οποίο σας ανέθρεψαν οι γονείς σας; Με δυο λόγια, πώς θα περιγράφατε τη σχέση σας με τους γονείς σας στην εφηβεία σας; Τι επίδραση έχει ο τρόπος με τον οποίο σας ανέ­θρεψαν στην εφηβεία στη διαμόρφωση του ενή­λικου εαυτού σας; Τώρα σκεφτείτε το παρόν: Υπάρχει κάποια συμπεριφορά που υιοθετεί το έφηβο παιδί σας που σας «ανάβει τα λαμπάκια»; Γιατί πιστεύετε ότι αυτό το θέμα σάς προκαλεί; Συν­δέεται με τη συμπεριφορά που έχετε δεχτεί;