Το Τέλος του Θανάτου, το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας Οι Αναμνήσεις του Παρελθόντος της Γης, αποτελεί ένα συγκλονιστικό φινάλε σε μια από τις πιο φιλόδοξες σειρές επιστημονικής φαντασίας. Ο Λιου Τσιξίν παίρνει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι που ξεπερνά τον χώρο και τον χρόνο, θέτοντας ερωτήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας, το σύμπαν και την ίδια τη φύση της ύπαρξης.

Τι μου άρεσε:
Με εντυπωσίασε η τεράστια κλίμακα της αφήγησης και η φιλοσοφική διάσταση του βιβλίου. Ο συγγραφέας καταφέρνει να παντρέψει την επιστημονική φαντασία με βαθιές ιδέες γύρω από την εξέλιξη, την τεχνολογία και την ηθική. Η κλιμάκωση της ιστορίας είναι καθηλωτική και προσφέρει συνεχώς εκπλήξεις, ενώ η κοσμολογική φαντασία και οι περιγραφές προηγμένων πολιτισμών απογειώνουν τη φαντασία.

Τι δεν μου άρεσε:
Ωστόσο, το μέγεθος και η λεπτομερής ανάλυση επιστημονικών θεωριών έκαναν κάποια σημεία κουραστικά. Οι χαρακτήρες συχνά υποχωρούν μπροστά στις ιδέες, με αποτέλεσμα να λείπει σε ορισμένα σημεία η συναισθηματική σύνδεση. Επίσης, ο ρυθμός δεν είναι πάντα σταθερός· κάποιες αργές ενότητες επιβραδύνουν την ένταση.

Συμπέρασμα:
Παρά τις αδυναμίες του, το Τέλος του Θανάτου είναι ένα επικό και συναρπαστικό κλείσιμο της τριλογίας, που προκαλεί τον αναγνώστη να δει την ανθρωπότητα από μια νέα, κοσμική οπτική. Πρόκειται για ένα έργο που θα μείνει στη μνήμη μου για την τόλμη και την πρωτοτυπία του.

Το αγόρασα πριν καν τελειώσω το Σκοτεινό Δάσος, αφού δεν γινόταν να μην μάθω την συνέχεια.

850 χορταστικές σελίδες pure επιστημονικής φαντασίας με δράση, αγωνία, ανατροπές, περιγραφές, χτίσιμο χαρακτήρων και φιλοσοφικά υπαρξιακά ερωτήματα για την απαρχή και το τέλος του ανθρώπου και του σύμπαντος-χρόνου.

Το ύφος του συγγραφέα σταθερό σε σχέση και με τα προηγούμενα 2 βιβλία της τριλογίας.

Είναι αξιοσημείωτο πως καταφέρνει να προχωρήσει τόσο πολύ χρονικά στο μέλλον και στις τεχνολογίες, συνθέτοντας τες με τόσο συμπαγή και αληθοφανή τρόπο. Άμα το διαβάσεις νομίζεις ότι έτσι θα εξελιχθεί ο ανθρώπινος πολιτισμός στο μακρύ μέλλον, σε πείθει.

Αυτό που θα ήθελα περισσότερο ήταν να είχε αφιερώσει περισσότερο χρόνο σε πιο λεπτομερείς περιγραφές σχετικά με την επίδραση όλων αυτών που συμβαίνουν, στις μάζες των ανθρώπων στη Γη, πως τα βίωναν, διότι μιλάμε για συνταρακτικές αλλαγές.

Μετάφραση άριστη από τον "θρυλικό" θα έλεγα πλέον μεταφραστή & συγγραφέα Επ. Φαν., Θωμά Μαστακούρη.

Hint: μου άρεσε ιδιαίτερα και μου έμεινε η "παρεμβολή" των 3 παραμυθιών και πως ενσωματώθηκαν στην πλοκή και την εξέλιξη.