Ο Μπαζέν τοποθετεί το έργο του στο σημείο τομής, όπου συγκλίνουν η ιστορία του προηγούμενου αιώνα με την τροχιά του κινηματογράφου. Αν όμως η τομή συντελείται με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το χάσμα είχε ήδη ανοιχθεί κατά τη δεκαετία που τον προετοίμασε, για να διευρυνθεί στις δεκαετίες των προσδοκιών και των διαψεύσεων που θα ακολουθήσουν.

Τίποτε δεν μπορούσε,...