Ἡ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία ἤ Ἀκολουθία τῆς Κηδείας τῶν Κεκοιμημένων ἀνήκει στίς λεγόμενες «ἀκολουθίες καθαγιασμοῦ τῆς ζωῆς», διαμέσου τῶν ὁποίων ἡ Ὀρθόδοξη ᾿Εκκλησία μας ἁγιάζει καί νοηματοδοτεῖ χριστιανικά τίς μεγάλες στιγμές τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἐπί τοῦ προκειμένου πρόκειται γιά τήν ἀκολουθία ἐκείνη, μέ τήν ὁποία ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία προπέμπει τά τέκνα της κατά τήν ἔξοδό τους ἀπό τή ζωή αὐτή, καί ἡ ὁποία ψάλλεται σέ τρεῖς στάσεις: Τό πρῶτο μέρος της (Νεκρώσιμον Τρισάγιον) τελεῖται στόν οἶκο τοῦ ἀποθανόντος, τό δεύτερο καί κύριο μέρος κατά τήν ἔκθεση τοῦ νεκρικοῦ σκήνους στόν ναό, καί τό τρίτο μέρος κατά τήν ἀπόθεσή του στόν τάφο. Καθ᾽ ὅλη δέ τή διάρκεια τῆς ἱστορικῆς της ἐξέλιξης ἡ θεολογική σοφία τῶν ἁγίων πατέρων καί ἡ ποιητική ἔμπνευση τῶν ἱερῶν ὑμνογράφων συνεργάστηκαν ἁρμονικά μέ τήν χριστιανική εὐσέβεια καί τήν ἀνθρώπινη γενικά εὐαισθησία καί ἐμπλούτισαν τήν ἐν λόγῳ ἀκολουθία μέ τέτοια στοιχεῖα, ὥστε νά ἀποτελεῖ σήμερα μιά ἀπό τίς πιό ἐντυπωσιακές σέ τελετουργική ἔκφραση καί πλούσιες σέ θεολογικά νοήματα λειτουργικές ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἐνδεικτικό γιά τή σημασία τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς τό γεγονός ὅτι στό ἀρχαιότερο συστηματικό ἑρμηνευτικό ὑπόμνημα στή χριστιανική λατρεία, πού περιέχεται στά λεγόμενα ἀρεοπαγιτικά συγγράμματα (5-6 αἰ.), ὑπάρχει καί εἰδικό γιά τήν ἀκολουθία αὐτή κεφάλαιο. Πρόκειται γιά τήν σπουδαιότητα τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς ὀρθόδοξης πίστης καί λατρείας.
Στην παρούσα μελέτη εξετάζουμε τη στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας έναντι της αποτέφρωσης των νεκρών, όπως η στάση αυτή προσδιορίζεται κυρίως από το πνεύμα της Νεκρώσιμης Ακολουθίας που ψάλλεται κατά την τελευτή των ορθοδόξων χριστιανών.
Πρόκειται για την ακολουθία εκείνη, την οποία ο εθνικός μας ποιητής Κ. Παλαμάς θεωρεί ‘δείγμα των ωραιότερων και υψηλότερων της ελληνικής χριστιανικής ποιήσεως’, ο μέγας διδάσκαλος της ‘ιστοριονομίας’ Σ. Ζαμπέλιος χαρακτηρίζει ως ‘αυτόματον εξεικόνισμα του Ευαγγελίου’ και ο αείμνηστος πρωτοπρεσβύτερος Κ. Καλλίνικος ότι αποτελεί ‘την πλουσιωτέραν, ποικιλωτέραν, δραματικωτέραν, και περιπαθεστέραν εξ όλων μας των ακολουθιών’.
Κυρίως όμως η Νεκρώσιμη Ακολουθία εκφράζει κατά ένα μοναδικό τρόπο ολόκληρη την περί εκκλησιαστικής ταφής των νεκρών ορθόδοξη θεολογία, όπως αυτή συνοψίζεται στους επιγραμματικούς λόγους του ιερού Χρυσοστόμου: ‘Κηδεύσομεν τους απελθόντας ως και ημίν και εκείνοις συμφέρει προς δόξαν Θεού’.
Σήμερα, που το γνωστό και από την αρχαιότητα φαινόμενο της ‘απόρριψης’ των νεκρών επανεμφανίζεται με το σκληρό πρόσωπο της αποτέφρωσής τους, η Νεκρώσιμη Ακολουθία, ως το ‘τελευταίο μυστήριο’, αποδεικνύει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έπαυσε και δεν θα παύσει ποτέ όχι μόνο να ομιλεί περί της ‘πολλής ηδονής’ που έχει η ενασχόλησή της με τους νεκρούς, αλλά και να τους προπέμπει στον τάφο με έναν ασπασμό, όπως ακριβώς κάνει κάθε στοργική μητέρα που βάζει τα παιδιά της να κοιμηθούν.
Αυτό ακριβώς το αναστάσιμο ήθος της εκκλησιαστικής ταφής των νεκρών, που ανάγεται σε περιωπή δόγματος, προσπαθούμε να αναδείξουμε στις σελίδες του παρόντος πονήματος.
Διάβασε ένα απόσπασμα
Ἡ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία ἤ Ἀκολουθία τῆς Κηδείας τῶν Κεκοιμημένων ἀνήκει στίς λεγόμενες «ἀκολουθίες καθαγιασμοῦ τῆς ζωῆς», διαμέσου τῶν ὁποίων ἡ Ὀρθόδοξη ᾿Εκκλησία μας ἁγιάζει καί νοηματοδοτεῖ χριστιανικά τίς μεγάλες στιγμές τῆς ἐπίγειας ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἐπί τοῦ προκειμένου πρόκειται γιά τήν ἀκολουθία ἐκείνη, μέ τήν ὁποία ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία προπέμπει τά τέκνα της κατά τήν ἔξοδό τους ἀπό τή ζωή αὐτή, καί ἡ ὁποία ψάλλεται σέ τρεῖς στάσεις: Τό πρῶτο μέρος της (Νεκρώσιμον Τρισάγιον) τελεῖται στόν οἶκο τοῦ ἀποθανόντος, τό δεύτερο καί κύριο μέρος κατά τήν ἔκθεση τοῦ νεκρικοῦ σκήνους στόν ναό, καί τό τρίτο μέρος κατά τήν ἀπόθεσή του στόν τάφο. Καθ᾽ ὅλη δέ τή διάρκεια τῆς ἱστορικῆς της ἐξέλιξης ἡ θεολογική σοφία τῶν ἁγίων πατέρων καί ἡ ποιητική ἔμπνευση τῶν ἱερῶν ὑμνογράφων συνεργάστηκαν ἁρμονικά μέ τήν χριστιανική εὐσέβεια καί τήν ἀνθρώπινη γενικά εὐαισθησία καί ἐμπλούτισαν τήν ἐν λόγῳ ἀκολουθία μέ τέτοια στοιχεῖα, ὥστε νά ἀποτελεῖ σήμερα μιά ἀπό τίς πιό ἐντυπωσιακές σέ τελετουργική ἔκφραση καί πλούσιες σέ θεολογικά νοήματα λειτουργικές ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἐνδεικτικό γιά τή σημασία τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς τό γεγονός ὅτι στό ἀρχαιότερο συστηματικό ἑρμηνευτικό ὑπόμνημα στή χριστιανική λατρεία, πού περιέχεται στά λεγόμενα ἀρεοπαγιτικά συγγράμματα (5-6 αἰ.), ὑπάρχει καί εἰδικό γιά τήν ἀκολουθία αὐτή κεφάλαιο. Πρόκειται γιά τήν σπουδαιότητα τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς ὀρθόδοξης πίστης καί λατρείας.
Κατασκευαστής
Οδηγοί Προϊόντος
- Συγγραφέας
- Δημήτριος Β. Τζέρπος
- Εκδότης
- Εκδόσεις Ουρανός
- Υπότιτλος
- Η νεκρώσιμη ακολουθία και η καύση των νεκρών
- Θέμα
- Θεολογία & Δόγμα
- Εξώφυλλο
- Μαλακό
- Αριθμός σελίδων
- 176
- Γλώσσα
- Ελληνικά
- Ημερομηνία Κυκλοφορίας
- 12/2012
- Έτος έκδοσης
- 2012
- Διαστάσεις
- 14x21 cm
- Pocket Size
- Όχι
- ISBN-13
- 9789605590000
Σημαντική πληροφορία
Τα δεδομένα αυτά συλλέγονται από τις επίσημες σελίδες των προϊόντων. Επιβεβαίωσε τα στοιχεία πριν προχωρήσεις στην τελική αγορά. Εάν παρατηρήσεις κάποιο πρόβλημα μπορείς να το αναφέρεις εδώ.