Ο τίτλος αυτού του βιβλίου δεν αφορά τα περιεχόμενά του αλλά την εργασία που προϋποθέτει η συγγραφή του. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια έμμεση απάντηση σ' εκείνη την τάξη των αναγνωστών που θεωρούν ότι η έρευνα και η επιστημονική ενασχόληση με τα λογοτεχνικά κείμενα δεν αποτελεί σοβαρή δουλειά αλλά ένα ευχάριστο ιδιωτικό 'παιχνίδι'. Με εξαίρεση τους ομότεχνους, ελάχιστοι είναι εκείνοι που υπολογίζουν τις πολύμοχθες εργατοώρες που απαιτούνται για τη σοβαρή έρευνα και τη συγγραφή τέτοιας μορφής πονημάτων.

Η λέξη 'δοκιμασία' λοιπόν αναφέρεται στον ακόλουθο ορισμό του λεξικού: 'Πολύ μεγάλη ψυχική και σωματική ταλαιπωρία'. Τα δοκίμια που περιλαμβάνονται στον τόμο αυτό, επιχειρούν να θέσουν νέα ερμηνευτικά ερωτήματα που αφορούν τόσο στη συνάρτηση των λογοτεχνικών κειμένων με τον ιστορικό και θεωρητικό λόγο, όσο και στη συνάρτηση των ίδιων αυτών λόγων με τα λογοτεχνικά κείμενα.

Τα λογοτεχνικά κείμενα, πάνω στα οποία βασίζεται η αναγνωστική εργασία, προέρχονται από την αρχαία ελληνική τραγωδία, τη νεοελληνική και την αγγλική λογοτεχνία, καταλήγουν δε στο σύγχρονο είδος του πανεπιστημιακού μυθιστορήματος. Το 'ύφος' αυτών των δοκιμίων δεν συμμορφώνεται πάντα με τις κανονιστικές προδιαγραφές του ακαδημαϊκού λόγου. Γιατί, κάθε ερμηνευτικό ερώτημα που απευθύνεται στα κείμενα, προϋποθέτει ταυτόχρονα και έναν αυτόνομο, ιδιόμορφο ύφος.

Η αναζήτηση και έκφραση αυτού του 'ύφους', μαζί με την επίπονη, αποδεικτική διαδικασία, συνιστούν για την ερευνήτρια αυτό που αποκαλεί: Η δοκιμασία της ανάγνωσης.