«Άλυτα μυστήρια». Ο Ρέιμοντ Γουέστ φύσηξε μια τολύπη καπνού κι επανέλαβε τα λόγια με μια εσκεμμένη, αμήχανη ευχαρίστηση. «Άλυτα μυστήρια». Κοίταξε γύρω του με ικανοποίηση. Το δωμάτιο ήταν παλιό, με φαρδιά μαύρα δοκάρια να διασχίζουν το ταβάνι, κι επιπλωμένο με καλά, παλιά έπιπλα που του ταίριαζαν. Εξού και η επιδοκιμαστική ματιά του Ρέιμοντ Γουέστ. Ήταν συγγραφέας στο επάγγελμα και του άρεσε η αψεγάδιαστη ατμόσφαιρα. Το σπίτι της θείας του Τζέιν ανέκαθεν τον ευχαριστούσε ως το κατάλληλο σκηνικό για την προσωπικότητά της. Κοίταξε απέναντί του, στο τζάκι, εκεί όπου η θεία του καθόταν ευθυτενής στη μεγάλη πολυθρόνα. Η μις Μαρπλ φορούσε ένα φόρεμα από μαύρο μπροκάρ, ιδιαίτερα στενό γύρω από τη μέση. Στο μπούστο έπεφτε σαν καταρράκτης μια ψιλή δαντέλα. Φορούσε κοφτά γάντια από μαύρη δαντέλα κι ένα μαύρο δαντελένιο σκουφάκι έστεκε στην κορυφή της μάζας των πάλλευκων μαλλιών της. Η μις Μαρπλ έπλεκε – κάτι λευκό, μαλακό και αφράτο. Τα ανοιχτογάλαζα μάτια της, καλοκάγαθα κι ευγενικά, επιθεωρούσαν τον ανιψιό της και τους προσκεκλημένους του με απαλή ευχαρίστηση. Το βλέμμα της σταμάτησε πρώτα στον ίδιο τον Ρέιμοντ, αμήχανα ανέμελο, έπειτα στην Τζόις Λεμπριέρ, την καλλιτέχνιδα με τα κοντοκομμένα μαύρα μαλλιά και τα αλλόκοτα καφεπράσινα μάτια, και κατέληξε στον τόσο περιποιημένο άνθρωπο του κόσμου, τον σερ Χένρι Κλίδερινγκ.
Στο δωμάτιο υπήρχαν άλλα δύο άτομα, ο δρ Πέντερ, ο ηλικιωμένος κληρικός της ενορίας, και ο κύριος Πέδερικ, ο δικηγόρος, ένας ξερακιανός, μικροκαμωμένος άνδρας που κοιτούσε πάνω από τα γυαλιά του και όχι μέσα από αυτά. Η μις Μαρπλ αφιέρωσε μια σύντομη στιγμή προσοχής σε όλα αυτά τα άτομα κι επέστρεψε στο πλέξιμό της με ένα ευγενικό χαμόγελο. Ο κύριος Πέδερικ ξερόβηξε μια στιγμή, όπως κάθε φορά που ετοιμαζόταν να κάνει μια παρατήρηση. «Τι είπες, Ρέιμοντ; Άλυτα μυστήρια; Ναι, τι θέλεις να πεις;» «Δε θέλει να πει τίποτα», είπε η Τζόις Λεμπριέρ. «Στον Ρέιμοντ απλώς αρέσει ο ήχος των λέξεων και η φωνή του να τις προφέρει». Ο Ρέιμοντ Γουέστ τής έριξε ένα βλέμμα αποδοκιμασίας, κι εκείνη έριξε πίσω το κεφάλι κι έβαλε τα γέλια.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!