Αν θέλετε το παιδί σας να μην έχει κανένα όριο και να μη σας έχει ανάγκη, αυτό είναι το βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε.
Η εισαγωγή είναι υπέροχη. Με συγκίνησε βαθιά. Όλο το υπόλοιπο βιβλίο θα μπορούσε να συμπτυχθεί σε καμία 20αρια σελίδες. Ή ίσως και σε μόνο μία φράση: Παρατηρήστε το μωρό πριν παρέμβετε. Δυστυχώς, είναι ένα επαναλαμβανόμενο, ανεφάρμοστο φιλοσόφημα, που κατά τη γνώμη μου αποτελεί 100% προσωπική ερμηνεία της συγγραφέως για τη μέθοδο Μοντεσσόρι, στην οποία εμφανώς εισάγει ξένες ιδέες αγνώστου προέλευσης. Ναι, περιέχει κάποιες ενδιαφέρουσες σκέψεις, αλλά απευθύνεται σε εύπορους γονείς (αν και υποστηρίζει το αντίθετο) με άπειρο χρόνο και καθόλου ευθύνες.
Κάτι πολύ βασικό είναι ότι στερείται σκοπού. Λέει ότι δεν αποσκοπεί στο να κάνει το παιδί να επιτύχει στόχους νωρίτερα, αλλά να τους πετύχει στον δικό του χρόνο. Παρ' όλα αυτά, μιλάει με εξαιρετικά εμφατικό ύφος, εγκληματοποιώντας την ανθρώπινη παρέμβαση και το γονεϊκό ένστικτο, κάνοντας σε να πιστεύεις ότι εμποδίζεις την ανάπτυξη του παιδίου σου αν θέτεις κάποια λογικά όρια.
Λυπάμαι, αλλά θέλω το παιδί μου να με έχει ανάγκη, όπως κι εγώ έχω ανάγκη αυτό, τη σύντροφό μου και τους γονείς μου.
Συνοψίζοντας. Αν είστε εκπαιδευτικός, μαία ή baby sitter χωρίς παιδιά, διαβάστε το. Αν είστε νέος γονέας όπως εμείς, διαβάστε μόνο την εισαγωγή. Πιστέψτε με, δε θα χάσετε τίποτα. Αν επιμένετε, διαβάστε το, αλλά αγνοήστε όλες τις (μη) πρακτικές εισηγήσεις.
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!