Από την άποψη και μόνο της εξαντλητικής συλλογής και αποδελτίωσης των ιστορικών πηγών και βοηθημάτων, το βιβλίο του Δημοσθένους αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για την ιστορία της Βυζαντινής Κύπρου.

Η ιδιαιτερότητα της αξίας του βιβλίου αυτού έγκειται στη μεθοδολογία που ακολουθεί ο συγγραφέας στην προσέγγιση και τη χρήση των πηγών και βοηθημάτων. Ο Δημοσθένους, πιστός σε μια αντίληψη της ιστοριογραφίας που επιδιώκει την κατά το δυνατόν ολιστική ανασύσταση του παρελθόντος, αντιλαμβάνεται ότι η πολιτισμική οντότητα μιας κοινωνίας καθορίζεται από την πολύπλευρη, ρευστή και δυναμικά αλληλοεξαρτώμενη σχέση των υλιστικών και ιδεατών σχημάτων που χαρακτηρίζουν την υπό μελέτη κοινωνία.

Η οξυδερκής ανάλυση και αντιπαράθεση των ιστορικών μαρτυριών, καθώς και η ερμηνευτική ικανότητα του Δημοσθένους, καθιστούν τη δουλειά του νέου αυτού ιστορικού ιδιαίτερη, ζωντανή, σύγχρονη και αξιοσημείωτη.

Σημαντικό είναι το γεγονός ότι στις πιο τολμηρές προτάσεις του σε επί μέρους θέματα, ο Δημοσθένους προσδοκά όχι να κλείσει αλλά αντίθετα να ανοίξει μια συζήτηση με άλλους ιστορικούς της εποχής. Ο σεβασμός για τη δουλειά κάποιου ιστορικού δεν προϋποθέτει απαραίτητα την απόλυτη συμφωνία με όλες τις απόψεις που εκφράζει. Εξυπακούει όμως σίγουρα την αντίληψη ότι η αποδοχή του πλουραλισμού τεκμηριωμένων ερμηνευτικών απόψεων αποτελεί απαραίτητο συστατικό στοιχείο προόδου στην ιστοριογραφία.

Οι λίγες αυτές σκέψεις αναφέρονται στους κύριους λόγους για τους οποίους θεωρείται ότι το βιβλίο του Ανθούλλη Δημοσθένους αποτελεί πολύπλευρη και σημαντική συμβολή στη σύγχρονη ιστοριογραφία της Βυζαντικής Κύπρου, ειδικά και της ιστοριογραφίας του Βυζαντίου γενικότερα.