Τι συμβαίνει όταν είσαι ένας ρέμπελος κατεργαράκος ξεκομμένος από την οικογένεια σου και ξαφνικά πρέπει να φροντίσεις το μικρό σου αδερφάκι; Σε μια ιδανική κοινωνία, μάλλον θ’ άλλαζες ζωή και θα φρόντιζες να αποτελέσεις το πρότυπο του. Όχι όμως και στην ιστορία μας, που διαδραματίζεται στον Νέο Εμπ.

Στο Errand Boys, ο συγγραφέας D. J. Kirkbride καταφέρνει μαεστρικά να μας κάνει αρκετές φορές να συμπάσχουμε με τους ήρωες και την επόμενη στιγμή να γελάμε μαζί τους. Και αν αυτό δεν είναι αρκετό, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, καταφέρνει σε μια περιπέτεια με φρενήρη ρυθμό και συνεχείς εναλλαγές, να προσδώσει οντότητα στους ήρωες του αποφεύγοντας μια μονοδιάστατη παρουσίασή τους, ανατρέχοντας σε εύκολες σεναριακές λύσεις.

Για το σχέδιο του «δικού μας» Νίκου Κούτση τι μπορούμε να πούμε ή μάλλον, πόσα θα μπορούσαμε να πούμε αν είχαμε αρκετό χώρο στη διάθεση μας. Από εκφράσεις που αποδίδουν τέλεια τα συναισθήματα, εναλλαγή των καρέ που προσδίδει τα μέγιστα στην προώθηση της δράσης, πανοραμικές εικόνες.