Tα είχα όλα. Τίποτε δε μου έλειπε. Θάλασσα, γη, ουρανός, όλα δικά μου. Ήθελα κάτι; Άπλωνα το ένα χέρι και το έπαιρνα. Στο άλλο κρατούσα κεραυνό. Με αυτόν μπορούσα να ηλεκτρίσω όποιον ήθελα. Άνθρωποι και θεοί με φοβούνταν και με σέβονταν. Γιατί είμαι ο Δίας, πατέρας θεών και ανθρώπων. Οι άνθρωποι πίστευαν πολύ σ’ εμένα. Με έλεγαν και Ξένιο, δηλαδή θεό της φιλοξενίας. Χωρίς αυτούς θα ήμουν ένα τίποτα. Σχεδόν δε θα υπήρχα. Αυτός είναι και ο λόγος που τους αγαπούσα. Κι ακόμη τους αγαπώ, όσο αγαπώ τη θάλασσα, τα βουνά και τον αέρα που αναπνέουμε όλοι, θεοί και άνθρωποι.