Αντιστέκομαι στην ερμηνεία ή την κατηγοριοποίηση, ο Mark Rothko (1903–1970) ήταν ένας εξέχων υπερασπιστής της απόλυτης ελευθερίας έκφρασης του καλλιτέχνη. Αν και αναγνωρίστηκε ως κεντρική προσωπικότητα του κινήματος του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού, που σχηματίστηκε στη Νέα Υόρκη, ο Rothko απέρριψε την ετικέτα και υποστήριξε αντ’ αυτού “μια ολοκληρωμένη εμπειρία μεταξύ εικόνας και παρατηρητή.” Ακολουθώντας ένα ρεπερτόριο φιγούρων, ο Rothko ανέπτυξε τους εικονικούς του καμβάδες γεμάτους με αναγνωρίσιμα χρώματα όπως κόκκινο, κίτρινο, ώχρα, μπορντό, μαύρο ή πράσινο. Με αυτές τις λαμπερές, παλμικές μάζες χρώματος, ο Rothko τόνισε ότι δεν είχε αφαιρέσει την ανθρώπινη φιγούρα αλλά είχε τοποθετήσει σύμβολα ή σχήματα στη θέση της. Αυτές οι έντονες χρωματικές μορφές περιείχαν όλη την τραγωδία της ανθρώπινης κατάστασης. Ταυτόχρονα, ο Rothko ενδυνάμωσε ρητά τον θεατή στην εκφραστική δυνατότητα του έργου του. Πίστευε ότι “Μια εικόνα ζει με τη συντροφιά, επεκτείνοντας και ενθουσιάζοντας στα μάτια του ευαίσθητου παρατηρητή.” Από την πρώιμη ανάπτυξή του μέχρι τα πιο διάσημα χρωματικά του πεδία, αυτό το βιβλίο εισάγει τη νοημοσύνη και την επιρροή του δραματικού, οικείου και επαναστατικού έργου του Rothko.

Σελίδες: 96, Έτος Έκδοσης: 0903, Διαστάσεις: 21x21cm