Μετά από πολλά χρόνια, έφτασε το επόμενο Halo και -ευτυχώς- σχετίζεται ελάχιστα με το Halo 5: Guardians. Ίσως η 343i περίμενε τόσα χρόνια μήπως και ξεχάσουμε όσα παίξαμε.

Σε κάθε περίπτωση, το Halo Infinite είναι πολύ διαφορετικό από τα δύο προηγούμενα παιχνίδια, εστιάζοντας αυστηρά στον Master Chief που βρίσκεται στο ανεξερεύνητο Zeta Halo. Για πρώτη φορά, ο κόσμος είναι ανοιχτός κι ο παίκτης πηγαίνει παντού, όμως υπάρχει σαφής σειρά αποστολών στο Campaign και ορισμένα side missions που δεν απαιτούν ιδιαίτερο χρόνο. Η ισορροπία είναι πολύ καλή και το παιχνίδι θυμίζει περισσότερο ένα λίγο πιο ανοιχτό Halo: Combat Evolved παρά ένα παραφουσκωμένο Assassin's Creed.

Το gameplay, ειδικά με την προσθήκη του Grappling Hook, είναι εξαιρετικό. Από την εξερεύνηση έως τα οχυρά που κατακτάει ο Chief και τα boss fights, όλα συνδυάζονται άψογα και τα upgrades που γίνονται στις διάφορες δυνάμεις, είναι εξίσου ουσιώδη.

Η πλοκή είναι αρκετά καλή και συνεχίζει από το Halo Wars 2, με τον Atriox στο επίκεντρο κι όχι τους Guardians του Halo 5. Εστιάζει πιο πολύ στον Chief και όσα γίνονται στο Zeta Halo, παρά σε γεγονότα που αφορούν γαλαξίες ολόκληρους και τα συναφή - μαζεύεται λίγο η κλίμακα, για καλό. Θα μπορούσε κανείς να το αποκαλέσει και "soft reboot", καθώς παρότι υπάρχει συνέχεια στα γεγονότα (ακόμη και γεγονότα του Halo 5: Guardians αναγνωρίζονται, δηλαδή) όμως αποφεύγει να τα φέρνει τόσο συχνά στο επίκεντρο.

Εννοείται, βέβαια, πως το multiplayer είναι άριστο - αν όχι το καλύτερο μέχρι σήμερα. Τα modes, το Forge, το gameplay, όλα άριστα. Ένα κομμάτι που ήθελε **πολλή** δουλειά στην αρχή ήταν η πρόοδος στο multiplayer, που ήταν δεμένη με challenges και κατ' επέκταση, πολύ αργή. Ωστόσο, πλέον έχει αλλάξει εντελώς η εικόνα. Αφενός ο κόπος του παίκτη αμείβεται πολύ πλουσιότερα, αφετέρου τα έπαθλα και το customization έχουν αναπτυχθεί πολύ από το λανσάρισμα.

Για εμένα, ως λάτρης του Halo, τα παράπονα έχουν να κάνουν κυρίως με την έλλειψη μεγάλης ποικιλίας στα περιβάλλοντα (π.χ. κανένα χιονισμένο τοπίο) και πιο τεχνικά ζητήματα (το co-op ήρθε με μεγάλη καθυστέρηση, ας πούμε). Όμως γενικώς, ολοκληρωμένο πακέτο είναι άριστο και ανυπομονώ να δω πού θα πάει από εδώ και πέρα το σενάριο, καθώς βγάζει μια σπιρτάδα που απουσίαζε εντελώς από το Halo 5.

Τα γραφικά μετρια. Είχε καποια σημεία στα οποία βαρέθηκα και ένιωθα ότι κάνω τα ίδια και τα ίδια. Ο γάντζος πολύ ωραία προσθηκη και έχει αρκετές εφαρμογες. Το thruster αδιαφορο, το χρησιμοποίησα μόνο μια φορά να δω τι κάνει, το threat sensor επίσης μόνο σε λίγες περιπτώσεις με καποιους εχθρούς που ήταν σε stealth. Ίσως να φταίει και η δυσκολία του που ήταν μέτρια ακόμα και στο δύσκολο και δεν τα χρειαστηκα. Τα update στα skills δεν προσφέρουν κάτι ιδιαιτερο ώστε να κατσεις να ψάχνεις token σε όλο το χαρτη να τα ξεκλειδώσεις αλλα ούτε και τα χρειάζεσαι εκτός από ίσως στον γάντζο. Στη οδήγηση των οχημάτων με χαλαγε πολύ όταν χτυπαγες πάνω σε κάτι η επεφτες από ύψος, πως συμπεριφεροταν, σε σημείο που το παρατούσα και πηγαινα με τα πόδια.
Η κριτική μου αφορά το campain καθώς για αυτό και το έπαιξα. Επίσης το βλέπω ως απίθανο να κάτσω να το παίξω ξανά γιατί δεν έχει κάποιο χαρακτηριστικό στο gameplay η ακόμα και στα γραφικά του που θα πω πως θα γύριζα πίσω για αυτό.

Ένας συμπαθητικός γενικά τίτλος που όμως (για μένα προσωπικά) σίγουρα δεν αποτελει κάτι το ξεχωριστό για την κονσόλα, ειδικα ως τέτοια αποκλειστικότητα και το βάρος που έχει αυτό το όνομα για την κονσόλα.