Χριστούγεννα παραµονές ο Τάκης είχε ακεφιές και έκανε στη µαµά του τα φριχτά παράπονά του. Αυτό το έλατο είναι πολύ µεγάλο, πολύ ψηλό, να το φτάσω δεν µπορώ! Κάθε φορά που το κοιτάζω, συνεχώς στραβολαιµιάζω. Ίλιγγο νιώθω, ζάλη, µου γυρίζει γύρω γύρω το κεφάλι! – Και τι θέλεις, παιδί µου Τάκη; – Θέλω, µαµάκα, ένα µικρούλι ελατάκι, κάπως πιο συµµαζεµένο, µικρό, χαριτωµένο, στα µέτρα τα δικά µου, καµάρι µου, χαρά µου!