Τα επίθετα, ως χωριστό μέρος του λόγου, παρουσιάζουν διαφορές ως προς τα μορφοσυντακτικά χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες τους όταν ερευνώνται διαγλωσσικά.

Η μελέτη αυτή αποτελεί μια επισκόπηση του γλωσσολογικού προβληματισμού που έχει αναπτυχθεί σχετικά με το θέμα και εστιάζει σε τρεις γλώσσες (ελληνική, ρωσική και τουρκική), συνεξετάζοντας μορφολογικές, σημασιοσυντακτικές και λειτουργικές ιδιαιτερότητες σε καθεμιά από αυτές.

Το βιβλίο απευθύνεται τόσο σε αναγνώστες με θεωρητικά γλωσσολογικά ενδιαφέροντα, όσο και σε αναγνώστες που επιζητούν να εμβαθύνουν στη γνώση των τριών γλωσσών που εξετάζονται.