Οι Νεφέλες του Αριστοφάνη είναι από τις πιο ακουσμένες κωμωδίες του και για την ποιητική τους μαστοριά, μα περισσότερο για τη θρυλική προσωπικότητα τον σατυριζομένου φιλοσόφου. Διδάχτηκε στα Μεγάλα Διονύσια (άνοιξη) του 423, τη χρονιά που Λακεδαιμόνιοι και Αθηναίοι, άμα ήρι, εκεχειρίαν εποιήσαντο ενιαύσιον.

Έπρεπε λοιπόν από τώρα να βαλθούν όλοι για την εσωτερική περισυλλογή της πολιτείας, και την επάνοδο στην παλαιάν αρετή των Μαραθωνομάχων. Όλοι οι συντηρητικοί πιστεύανε, πως για την έκλυση των ηθών φταίγανε οι καινούργιες διδασκαλίες των σοφιστών. Εναντίον αυτωνών λοιπόν εστράφη ο Αριστοφάνης, που θεωρούσεν, όπως οι περισσότεροι Αθηναίοι, το Σωκράτη για αρχηγό τους. Άδικα.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]