Η δεσποινίς Αρουντέλ πέθανε την 1η Μαΐου. Παρότι η ασθένειά της υπήρξε σύντομη, ο θάνατός της δεν προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στη μικρή κωμόπολη Μάρκετ Μπέισιν όπου ζούσε από τα δεκαέξι της. Κι αυτό γιατί η Έμιλι Αρουντέλ ήταν πάνω από εβδομήντα, η τελευταία από πέντε αδέλφια και ήταν γνωστό ότι η υγεία της ήταν κλονισμένη εδώ και αρκετά χρόνια. Μάλιστα, πριν από περίπου δεκαοκτώ μήνες κόντεψε να πεθάνει από ένα παρόμοιο επεισόδιο με αυτό που της κόστισε τελικά τη ζωή.
Ωστόσο, παρότι ο θάνατος της δεσποινίδος Αρουντέλ δεν ξάφνιασε κανέναν, υπήρχε κάτι που προκάλεσε έκπληξη. Οι όροι της διαθήκης της ξεσήκωσαν θύελλα συναισθημάτων: έκπληξη, ενθουσιασμό, έντονη αποδοκιμασία, οργή, απόγνωση, θυμό και μια γενικότερη τάση φημολογίας. Για εβδομάδες –μπορεί και μήνες– όλο το Μάρκετ Μπέισιν μιλούσε μόνο για αυτό! Όλοι είχαν να πουν κάτι πάνω στο θέμα, από τον κύριο Τζόουνς τον μπακάλη, που πίστευε ότι «το αίμα νερό δε γίνεται», μέχρι την κυρία Λάμφρι στο ταχυδρομείο, που έλεγε συνεχώς «κάτι ύποπτο συμβαίνει! Να μου το θυμηθείς».
Αυτό που έκανε τις φήμες να οργιάσουν ήταν ότι η διαθήκη συντάχθηκε μόλις την 21η Απριλίου. Και δεδομένου ότι οι στενοί συγγενείς της Έμιλι Αρουντέλ έμειναν μαζί της λίγες μέρες πριν, κατά την τραπεζική αργία του Πάσχα, γίνεται αντιληπτό πως διαδόθηκαν οι πλέον σκανδαλώδεις θεωρίες, προσφέροντας μια ευχάριστη ανακούφιση από τη μονοτονία της καθημερινής ζωής στο Μάρκετ Μπέισιν.
