Η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή. Την αγόρασα όταν πρωτοξεκίνησα τα ξυρίσματα με τέτοιου τύπου μηχανές, μετά από προτροπές ότι είναι κατάλληλη για αρχάριους. Τώρα που έχω αρκετή εμπειρία από πολλά ξυράφια, σαπούνια και αρκετές άλλες μηχανές, ήρθε η ώρα να γράψω δυό τρία πραγματάκια, μήπως και βοηθήσω κάποιους στην απόφαση για το αν θα την πάρουν ή όχι.
Κατ αρχάς να πούμε ότι η πρώτη εντύπωση, είναι ότι πρόκειται για premium προϊόν. Τόσο το κουτί απο δερματίνη, όσο και τα αξεσουάρ της, ο τρόπος που τα έχουν τοποθετήσει, το χαρτονάκι καλοσορίσματος, όλα προσθέτουν μια επιπλέον ποιότητα και χάρη στην ήδη ποιοτική steinless steel μηχανή.
Έχει τρεις ανταλλακτικές πλάκες, οι οποίες ανάλογα με την πλευρά που βάζουμε, αλλάζουν το ποσό εκτίθεται η λεπίδα, άρα και το βάθος ξυρίσματος. Δύο πλευρές, τρεις πλάκες, έχουμε να διαλέξουμε βάθος ξυρίσματος απο το 1 εως το 6, με το 6 να δίνει το πιο επιθετικό ξύρισμα. Βοηθάνε και οι οδηγίες να καταλάβει κανείς τι παίζει πάνω-κατω. Πολύ χοντρικά να το πούμε, ένα νούμερο ανα μέρα αξυρισιάς, πχ 4 μέρες αξύριστος, πλάκα νούμερο 4 κοκ.
Το grip είναι φανταστικό μιας και έχει αρκετή αγριάδα στη λαβή, βοηθώντας να μην γλιστράει η μηχανή από τα χέρια μας καθώς ξυριζόμαστε και τρέχουν νερά και σαπούνια στα χέρια μας. Το βάρος επίσης πολύ καλοζυγισμένο, με αρκετό βάρος στη λαβή, που αφήνει ελαφριά την κεφαλή της μηχανής να μην πιέζει το δέρμα καθώς ξυρίζει.
Πάμε στο ζουμί τώρα, στις λεπίδες. Επειδή η μηχανή δεν είναι επιθετική, για να κάνετε βαθιά ξυρίσματα θέλετε κοφτερή λεπίδα. Κάτι derby, Wilkinson κτλ, ξεχάστε τες, θα θέλετε δέκα περάσματα από κάθε σημείο και θα ερεθίσετε το δέρμα σας. Για μένα, οι πιο ταιριαστές λεπίδες είναι οι gillette nacet και οι permasharp. Σε δεύτερη μοίρα έρχονται οι λεπίδες που έχει μέσα, οι rockwell και οι gillette blue. Γενικά οι λεπίδες έχουν πολύ να κάνουν και με το δέρμα, την συχνότητα ξυρίσματος αλλά και το πόσες φορές τις χρησιμοποιούμε. Παρένθεση, οι feather δεν μου κάθησαν καθόλου καλά, αν και τις χρησιμοποιώ σε άλλη, ανοικτού τύπου μηχανή και σκοτώνουν. Εδώ δεν. Γενικά έχει πάρα πολύ ψάξιμο η μηχανή και άπειρους συνδυασμούς νούμερου πλάκας και ξυραφιού. Κάθε συνδυασμός αλλάζει την συμπεριφορά της μηχανής.
Να πούμε και δύο αρνητικά που αφορούν την μαύρη ματ έκδοση (που είναι μακράν η πιο ωραία) πρώτον η τιμή της, τουλάχιστον κατά 30% αυξημένη σε σχέση με την ασημένια και ότι λερώνει πάρα πολύ απ τα σαπούνια. Είναι συνεχώς θολωμένη με ενα λευκό επίχρισμα από τη σκόνη του σαπουνιού. Φυσικά με ένα στεγνό πανάκι καθαρίζει, αλλά είπαμε να φάμε ένα τέταρτο στο ξύρισμα, μην τρώμε και άλλο ένα τέταρτο στο καθάρισμα.
ΥΓ: Για τους φίλους που παραπονιούνται ότι μπουκώνει, ειλικρινά δεν τους καταλαβαίνω. Δεν μου έχει μπουκώσει ποτέ. Εκτός αν ξυρίζουν γένια μιας βδομάδας με τη νούμερο 1 πλάκα, τι να πω. Για τους άλλους φίλους που λένε ότι ξεφτίζει, εμένα μετά από ένα καλό καθάρισμα είναι σαν καινούρια. Δείτε στις φωτογραφίες , το θαμπωμα που σας λεω και πως έγινε μετά που την καθάρισα για να βγάλω κι άλλες.
ΥΓ2: Αν θέλετε ένα πολύ φτηνό και όμορφο σταντ για τη μηχανή, πάρτε το muhle rh6 και κάντε του μια τρύπα στη βάση με τρυπάνι (βλ. φώτο).
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!