Το EDID είναι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας που χρησιμοποιείται από οθόνες για να μεταδώσουν πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητές τους σε μια πηγή εικόνας (π.χ. video player) ώστε η τελευταία να προσαρμόσει αναλόγως την έξοδο video. Κάποια video players, αν δουν από το EDID ότι η συγκριμένη οθόνη υποστηρίζει πιο εξελιγμένα χαρακτηριστικά από αυτά του video, απλώς δεν το μεταδίδουν καθόλου - ενώ θα μπορούσε να προβληθεί στην οθόνη με χαμηλότερη ποιότητα. Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο EDID emulator, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να συνδεθεί πρώτα σε μια οθόνη με προηγμένα χαρακτηριστικά. να αντιγράψει το EDID της και στη συνέχεια να συνδεθεί ανάμεσα στο video player και στην οθόνη πιο παλιάς τεχνολογίας και να "ξεγελάει" τον player μεταδίδοντάς του το EDID της προηγμένης οθόνης ώστε να μεταδοθεί το video.
Ο συγκεκριμένος  emulator έκανε τη δουλειά αλλά είχε το μεγάλο μειονέκτημα ότι "ξεχνούσε" μετά από λίγο χρόνο το EDID που είχε αντιγράψει. Έτσι, έστελνε τις default ρυθμίσεις του στο player και το video δεν μεταδιδόταν. Έπρεπε λοιπόν κάθε φορά να γίνει η διαδικασία αντιγραφής από την αρχή, κάτι που τον καθιστούσε άχρηστο. Δεν μπόρεσα να εντοπίσω σε ποιες συνθήκες έχανε το EDID που είχε αντιγράψει, δεν οφειλόταν πάντως στο ότι βρισκόταν εκτός ρεύματος αν η τηλεόραση έβγαινε από την πρίζα ή ήταν σε standby mode. Επικοινώνησα με το κατάστημα από το οποίο το αγόρασα και ο τεχνικός με τον οποίο μίλησα δεν ήξερε καν τι δουλειά έκανε αυτή η συσκευή και την αποκαλούσε "converter" - και επέμενε κιόλας. Ίσως ακριβότεροι emulators να συμπεριφέρονται καλύτερα, αλλά για μένα δεν αξίζει τον κόπο.