«Τα Παλικάρια στο Χέλγκελαντ» είναι ένα έργο όχι σαν τα συνηθισμένα του Ίψεν. Δεν προκάλεσε ενθουσιασμούς όπως τα άλλα έργα των γηρατειών του, που ρίχνουν νέα συνθήματα κοινωνικά μέσα σε μια ατμόσφαιρα παράξενη, ιψενική θα 'λεγα, γεμάτη από πραγματικότητα και αλληγορικό συμβολισμό.

Το κοινό στάθηκε επιφυλαχτικό μπροστά σ' αυτό του το έργο, που είναι κάπως ξένο από την εποχή μας, μα που η κριτική το χαρακτήρισε σαν το λυρικότερο έργο του 19ου αιώνα.