Το 1909 σηματοδότησε την είσοδο της Ελλάδας στον 20ό αιώνα. Το στρατιωτικό κίνημα που πραγματοποιήθηκε στο Γουδί ήταν συνέπεια του άγχους ότι η χώρα, απροετοίμαστη και αδύναμη, έχανε τις εξελίξεις, υστερούσε έναντι των ανταγωνιστών της, των Μεγάλων Δυνάμεων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τη διέξοδο πρότεινε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος κλήθηκε να δώσει συγκεκριμένο περιεχόμενο στην Ανόρθωση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεταρρύθμιση του Βενιζέλου εισήγαγε την Ελλάδα στον 20ό αιώνα, με την έννοια ότι εκσυγχρονίστηκαν οι μέθοδοι της πολιτικής και της διακυβέρνησης, ενώ και το κράτος σταδιακά υιοθέτησε μια ευρύτερη αποστολή στην οικονομία και στις κοινωνικές σχέσεις, όπως συνέβαινε στις κοινωνίες και στα πολιτικά συστήματα του τότε ανεπτυγμένου κόσμου.
Άφησε όμως μια ιστορική εκκρεμότητα, καθώς ο παλαιός πολιτικός κόσμος, ο οποίος συνιστούσε, δυνάμει ακόμα τότε, τη συντηρητική μερίδα της ελληνικής πολιτικής, ερμήνευσε τις εξελίξεις ως βίαιο αποκλεισμό του από το πολιτικό παιχνίδι.
Σε σχέση με αυτό αλλά και γενικότερα, ο ελληνικός 20ός αιώνας έφερε και στοιχεία αναιρετικά της έννοιας ενός κράτους δικαίου, όπως η ασυμφωνία για τους κανόνες του παιχνιδιού και συναφώς η ελλιπής νομιμοποίηση, καθώς και η αδυναμία εμπέδωσης των ορθολογικών προτύπων που πρέσβευε η μεταρρύθμιση. Τα στοιχεία αυτά θα έκαναν έντονη την παρουσία τους το 1915, όταν επρόκειτο να ανακύψει η διαφωνία σχετικά με τη στάση που έπρεπε να τηρήσει η Ελλάδα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από τον πρόλογο του Σωτήρη Ριζά.
ΧΡΟΝΙΕΣ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΨΑΝ ΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ιστορικά βιβλία στα οποία οι συγγραφείς τους καταπιάνονται με χρονιές που σημάδεψαν τη νεοελληνική ιστορία, παρουσιάζοντας όλα τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια καθεμιάς από αυτές και αποδεικνύοντας την ξεχωριστή σημασία της στον ρου της ιστορίας.
Διάβασε ένα απόσπασμα
Ο μόνιμος όμως θεσμικός δίαυλος άσκησης επιρροής των Μεγάλων Δυνάμεων, ιδίως της Βρετανίας, στη χώρα ήταν το στέμμα. Αν και στην ευρωπαϊκή ήπειρο από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά οι μοναρχίες είχαν σε σημαντικό βαθμό γίνει συνταγματικές, η Ευρώπη συνιστούσε ένα δίκτυο βασιλικών οίκων συνδεόμενων μεταξύ τους με επιγαμίες. Από το 1870 και έως το 1914 μόνο μία σημαντική χώρα, η Γαλλία, ήταν αβασίλευτη δημοκρατία. Ήταν αδιανόητο για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα να μην είναι μοναρχία, και όχι μόνο οι υποστηρικτές του θρόνου, αλλά συχνά και οι επικριτές του, όπως ο Βενιζέλος το 1909, αναγνώριζαν τη διεθνή διάσταση της ελληνικής πολιτειακής τάξης. Πρωταρχικό ζήτημα στις σχέσεις του θρόνου με τις Μεγάλες Δυνάμεις ήταν η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Αυτή ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την επίτευξη της Μεγάλης Ιδέας, δηλαδή την επέκταση των ορίων του ελληνικού κράτους ώστε να συμπεριλάβει στην επικράτειά του το σύνολο του Ελληνισμού.
Αριθμός σελίδων
272
Εξώφυλλο
Μαλακό
Έτος έκδοσης
2020
Εκδότης
Μεταίχμιο
5 Coins
Για να κερδίσεις τα Skroutz Coins, γίνε μέλος του Skroutz Plus και αποδέξου τους όρους του προγράμματος επιβράβευσης.