Ο παρών τόμος εκτός από την ενότητα Φινιστέρε, περιλαμβάνει επίσης ποιήματα από τις συλλογές Κόκκαλα της σουπιάς, Περιστάσεις, Η Μπόρα και άλλα, Σατιρικόν, Ημερολόγιο 1971-72 και Άλλοι στίχοι.

Στον Μοντάλε, κι εδώ βρίσκεται η ιδιαιτερότης του, το ιστορικό σκηνικό βάθος των ποιημάτων μεταμορφώνεται μέσα στο έργο του σ' ένα υπεριστορικό, κοσμικό πεπρωμένο. Την ίδια στιγμή η ανεμοζάλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βιώνεται από τον Ιταλό ποιητή σαν στρόβιλος αυτής της ίδιας της υπάρξεως.

Εκείνο όμως που από καθαρά ποιητικής πλευράς στέκεται μοναδικό στο Φινιστέρε είναι πως ο συγγραφέας κατορθώνει να συνταιριάξει την δίνη που δονεί και στροβιλίζει τον κόσμο του - κατ' εξοχήν άμορφη- με μια πολύ συγκεκριμένη και λαξευμένη με ακρίβεια μορφή.

Τα ποιήματα τούτα, με αρχή, μέση, τέλος, άσφαλτη ευστοχία και μοναδικότητα της κάθε λέξης, του κάθε στίχου, τα διαπνέει στο βάθος μια δύναμη χαοτική που σαν να επαπειλεί να τα διαρρήξει. Εξ ού και η ηλεκτρισμένη, η τεταμένη ατμόσφαιρα της συλλογής.