Κάθε φορά που διαβάζουμε ή συζητάμε με κάποιον, η εμπειρία προκαλεί οργανικές μεταβολές στον εγκέφαλό μας. Μέσα σε δευτερόλεπτα, σχηματίζονται νέα κυκλώματα, αναμνήσεις που μπορούν να αλλάξουν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.

Βρίσκω την ιδέα αυτή τόσο σημαντική, ώστε τα τελευταία τρία χρόνια μου ήταν δύσκολο να ενδιαφερθώ για οτιδήποτε άλλο. Πως γίνεται και η μνήμη αφήνει τη σφραγίδα της, με αποτέλεσμα να μπορούμε να κουβαλάμε το παρελθόν μέσα στο μυαλό μας;

Μόνο τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες άρχισαν να επεξεργάζονται κάποιες θεωρίες που πράγματι συμβάλλουν στην εξήγηση αυτού του νοητικού φαινομένου. Γκρεμίζοντας ένα τμήμα των τειχών που χωρίζουν από παλιά τους διάφορους επιστημονικούς τομείς, οι ψυχολόγοι, οι βιολόγοι, οι φυσικοί και οι φιλόσοφοι ενώνουν τις προσπάθειές τους προκειμένου να απαντήσουν σε μερικά από τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης: Πως ξέρουμε αυτά που ξέρουμε; Πως φτιάχνουμε τους νοητικούς χάρτες -τις δομές των αναμνήσεων- που μας χρησιμεύουν ως οδηγοί στον κόσμο όπου ζούμε;