Ο Τοπάλ Οσμάν, ο άσημος βαρκάρης της Κερασούντας, πρωταγωνίστησε για μια δεκαετία στον αφανισμό των Ελλήνων του Πόντου. Εκτελεστικό όργανο ενός ευρύτερου σχεδίου εθνοκάθαρσης, έγινε πρόξενος ανείπωτων δεινών και θανάτου. Εξοπλισμένος με θυμό και μίσος, γρανάζι ενός κινήματος που στηρίχθηκε σε αποκλεισμούς, επιδόθηκε σε ωμότητες και ακραία βία με την κάλυψη μιας εθνικιστικής προπαγάνδας.

Το βιβλίο είναι το χρονικό της εξολόθρευσης μιας κοινότητας, γεμάτο από συγκλονιστικές ιστορίες και μαρτυρίες, ατομικές, οικογενειακές, κοινοτικές, σαν ανταποκρίσεις από σκηνές εγκλημάτων που δεν καταγράφονται στη μεγάλη Ιστορία, αλλά έχουν σημαδέψει βαθιά το συλλογικό μας ψυχισμό.

Στις 30 Οκτωβρίου 1914 ένα πλοίο, καταστόλιστο με κόκκινες σημαίες, ξεκίνησε νωρίς το πρωί από το λιμάνι της Τραπεζούντας με προορισμό την Κερασούντα. Οι επιβάτες του ήταν αξιωματικοί, στρατιώτες, πολίτες, όλοι σε μεγάλη έξαψη και σε κάθε συνάντηση με κάποιο άλλο πλοίο ή καΐκι, φώναζαν, «Γιασασίν Τουρκίε! Θα καούν οι γκιαούρηδες και οι εχθροί του Ισλάμ». Έξαλλα χειροκροτήματα και αμέτρητοι πυροβολισμοί στον αέρα συνόδευαν την ιαχή, «Ζήτω ο Πόλεμος». Έτσι άρχισε το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η τελευταία δεκαετία της παρουσίας του ελληνισμού στη Μικρά Ασία.