Παρακολουθώντας βήμα προς βήμα τη μακρά ψυχαναλυτική πορεία ενός κοριτσιού, το εγχείρημα αυτού του βιβλίου προσεγγίζει καίρια θέματα της παιδικής ψύχωσης. Η ψυχανάλυση με μικρά ψυχωτικά παιδιά δεν αποτελεί καθόλου παιδαγωγική ή προσαρμοστική διαδικασία, αλλά πορεία ενός παιδιού προς τη διαμόρφωση της υποκειμενικότητας.

Σε αυτή την πορεία, ο ψυχαναλυτής βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλά ερωτήματα, όπως: τι συμβαίνει με την έναρξη και το τέλος της μεταβίβασης, τι μπορεί να επιτευχθεί στην ανάλυση με το ψυχωτικό παιδί και γιατί ορισμένες αναλύσεις προχωρούν ενώ άλλες λιμνάζουν. Η ευθύνη του ψυχαναλυτή είναι καίρια, καθώς αν μπορεί να αρθρώσει έναν λόγο συμβολικό, τότε παρέχεται και στο παιδί η δυνατότητα να αρθρώσει τα δικά του ερωτήματα που έμειναν χαραγμένα στο πραγματικό του σώματός του. Ερωτήματα που συχνά ξαφνίζουν τον ψυχαναλυτή και τον υποχρεώνουν να τα επανεξετάσει. Διότι η ψυχανάλυση με τα ψυχωτικά παιδιά είναι τελικά μια συνεχής πάλη ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.