Το βιβλίο της Ζουανά καταδύεται στις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων περί θανάτου, περί μετά θάνατον ζωής και ψυχής, σ’ ένα εύρος αρκετών αιώνων ιστορίας και γραμματείας.

Η εξέλιξη των ιδεών σχετικά με τον θάνατο, όπως αποτυπώνονται σε έργα λογοτεχνίας, ιστορίας, φιλοσοφίας και ρητορικής, δεν αποκαλύπτει μόνο το ανάγλυφο των τελετουργιών και των συνηθειών στο πέρασμα των εποχών, αλλά επίσης το πλέγμα αξιών και νοημάτων που γεννιούνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν γύρω από αυτό το κορυφαίο γεγονός: ζητήματα κοινωνικής τάξης και καταγωγής, κοινωνικού φαντασιακού, σχέσεων εξουσίας, αντιλήψεων περί δικαιοσύνης, φιλοσοφικών και μεταφυσικών παραδοχών ανακύπτουν καθώς περιδιαβαίνουμε στα κείμενα από τον Όμηρο μέχρι τον Πλούταρχο και τους Λατίνους στοχαστές.

Στην περιήγηση αυτή παρατίθενται πλείστα αποσπάσματα της αρχαϊκής, κλασικής, ελληνιστικής και λατινικής γραμματείας, τα οποία –πέρα από τον σχολιασμό της συγγραφέως που τα συνοδεύει πιστά– αποκαλύπτουν αυτούσιες τις ιδέες που πλαισιώνουν τις αφηγήσεις και τις αναπαραστάσεις για τον κάτω κόσμο σε κάθε χρονική περίοδο.

Καθηγήτρια για περισσότερα από σαράντα χρόνια, η Ντανιέλ Ζουανά (Danielle Jouanna) έχει αφιερώσει το διδακτικό και ερευνητικό της έργο στην αρχαία ελληνική ιστορία και γλώσσα. Τα εγχειρίδιά της εκμάθησης αρχαίων ελληνικών είναι από τα πιο δημοφιλή στη Γαλλία, καθώς συνδυάζουν τη μεθοδολογική επάρκεια με το πάθος για την αρχαία Ελλάδα.

Έχει μεταφράσει στα γαλλικά Όμηρο, Σοφοκλή και Ευριπίδη. Άλλα της βιβλία: Le monde comme le voyaient les Grecs (Les Belles Lettres, 2018)· Rire avec les Anciens. L’humour des Grecs et des Romains (Les Belles Lettres, 2016)· L’Europe est née en Grèce (L’Harmattan, 2009)· Aspasie de Milet, égérie de Périclès (Fayard, 2005· βραβείο Diane Potier-Boès της Γαλλικής Ακαδημίας. Ελλ. έκδ.: Ασπασία η Μιλήσια , Ενάλιος, 2012).