Ο Χάρτης είναι από τις επινοήσεις του Ανθρώπου που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν 'μαγικές'. Φέρνει μπροστά μας την απεραντοσύνη της Γης. Κάτι που αλλοιώς είναι αδύνατον να δούμε και να αντιλήφθούμε, η τεράστια, για τα ανθρώπινα μέτρα, γήινη έκταση γίνεται με το χάρτη προσβάσιμη, οικεία και ο χάρτης είναι ένα χειροπιαστό εργαλείο δουλειάς αλλά και γνώσης, φυγής και ονείρου.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο Χάρτης, πέρα από την πρακτική του σημασία και σπουδαιότητα, αποτέλεσε ιδιαίτερο αντικείμενο στην Ποίηση και την Ιστορία. Ο Χάρτης, είναι μια 'γλώσσα'. Το ηχητικό της μέρος γίνεται οπτικό, αλλά το γραφικό παραμένει. Όπως η γλώσσα, έτσι και ο Χάρτης έχει τους κώδικές του, τη 'γραφή' και τη 'γραμματική' του, κανόνες και εξαιρέσεις, αισθητική και στυλ. Έχει τη δημοτική και την καθαρεύουσά του. Έχει επιπλέον, λόγω της φύσης του, απαιτήσεις διείσδυσης στο αντιληπτικό μας πεδίο, μέσω της 'εικόνας' του.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]