Από τα θεατρικά έργα του, παγκόσμια επιτυχία σημείωσε το Περιμένοντας τον Γκοντό το 1953, όπου περιγράφει δυο εξαθλιωμένους περιθωριακούς καθισμένους σε έναν έρημο εξοχικό δρόμο, να περιμένουν κάποιον μυστηριώδη Γκοντό που ποτέ δεν παρουσιάζεται.

Ο Μπέκετ τους παρουσιάζει ανίκανους για δράση και αναποφάσιστους για οτιδήποτε. Αυτή η αδράνεια, αυτό το κενό, αποτελούν τη "δράση" και την πεμπτουσία του έργου: η ζωή είναι μονότονη και χωρίς νόημα, ξεκινάει από το τίποτε και δεν μας οδηγεί πουθενά.

Το έργο αυτό θεωρείται από τα αριστουργήματα του θεάτρου του Παραλόγου κι έδωσε στο συγγραφέα του την πρώτη θέση ανάμεσα στους πρωτοπόρους του σύγχρονου θεάτρου. Το 1961 ο Μπέκετ πήρε το Διεθνές βραβείο εκδοτών στο Φορμεντόρ της Ισπανίας και το 1969 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)