Με τη λεγόμενη “Γενική (Χρηματοοικονομική) Λογιστική” νοείται συνήθως η των εμπορικών επιχειρήσεων (εμπορική) λογιστική, καθώς επίσης και η λογιστική των επιχειρήσεων παροχής (πάσης φύσεως) υπηρεσιών, ενώ συμπεριλαμβάνεται συχνά μία εισαγωγή στη λογιστική των πάσης φύσεως βιομηχανικών επιχειρήσεων.

Από διδακτική άποψη, ο ανά χείρας πρώτος τόμος της γενικής χρηματοοικονομικής λογιστικής αποτελεί τη βάση της όλης λογιστικής θεωρίας και τεχνικής, όπου πρωταρχική σημασία και σπουδαιότητα έχει η μεθοδική οικοδόμηση της διδακτέας ύλης, η οποία, ιδιαίτερα επί των εισαγωγικού χαρακτήρα συγγραμμάτων λογιστικής, θεωρείται το πλέον ουσιαστικό κριτήριο της επιτυχίας τους.

Η διδακτέα ύλη διατάσσεται συστηματικώς συμπληρούμενη με πολλά παραστατικά σχήματα και απεικονίσεις επί κάθε ενός περιγραφόμενου και αναλυόμενου θέματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ο συνδυασμός της, μετά σκέψεως, θεώρησης (Denkendes Schauen) προς την, μετά θεώρησης, σκέψη (Anschauliches Denken), βασικό προαπαιτούμενο κάθε επιστημονικής γνώσης.

Προς εξασφάλιση της αφομοίωσης και εμπέδωσης των εκάστοτε κτώμενων γνώσεων παρατίθενται πληθώρα λυμένων ασκήσεων και εφαρμογών επί του κάθε ενός αναπτυσσόμενου θέματος τόσο εντός του κειμένου (με τη μορφή αριθμητικών παραδειγμάτων) όσο και στο τέλος κάθε ενός κεφαλαίου.

Σε αυτό τον τόμο παρουσιάζεται επίσης η λογιστική ως προαπαιτούμενο για την εύρεση (καθορισμό) του κόστους και για έλεγχο τους κόστους, στοιχεία βασικά για τη λήψη επιχειρηματικών αποφάσεων από τους εντός και εκτός κάθε εμποροβιομηχανικής επιχείρησης.