Όταν πρωτοεκδόθηκε αυτό το βιβλίο, πριν αρκετά χρόνια, έγινε δεκτό σαν μια μοναδική συνεισφορά στη βιβλιογραφία της σύγχρονης τέχνης. Ο Stephen Spender υπόστηριξε σ' ένα κύριο άρθρο του στο Times Literary Supplement ότι 'ίσως επηρεάσει τη ζωγραφική του τελευταίου τέταρτου του αιώνα μας τόσο, όσο επηρέασαν την ποίηση του '20 και του '30 τα κριτικά κείμενα του Ezra Pound και του T.S.Eliot'.

Ο Graham Greene, που το επέλεξε ως το βιβλίο της χρονιάς εκείνης, έγραψε στον Observer: '... Ένα συναρπαστικό ντοκουμέντο που μπορεί να θεωρηθεί ανάλογο των Ημερολογίων του Delacroix και των επιστολών του Gauguin'. Ο Michel Leiris έχει παρατηρήσει: 'Η δουλειά του Bacon κουβαλάει τα ίχνη των πράξεών του, όπως η ανθρώπινη σάρκα φέρει τα τραύματα ενός δυστυχήματος ή μιας επίθεσης'.

Αυτές οι εξαιρετικά αποκαλυπτικές συνεντεύξεις του ζωγράφου Francis Bacon στον διάσημο κριτικό της τέχνης David Sylvester έγιναν στο διάστημα 1962-1986. Σ' αυτές βρίσκεται συμπυκνωμένη μια μοναδική κατάθεση του Bacon πάνω στην τέχνη του και την τέχνη γενικά.

Με μια σπάνια και σπινθηροβόλα χρήση της γλώσσας ο Bacon μιλά για τους στόχους του σαν ζωγράφος, τον τρόπο που δουλεύει, τη ζωή του, απαντώντας με κέφι και ειλικρίνεια στις διερευνητικές ερωτήσεις του Sylvester. Η έμμονη προσπάθεια του Bacon να επαναδημιουργήσει την ανθρώπινη φόρμα, η δουλειά του πάνω σε έργα παλιών ζωγράφων και σε φωτογραφίες, η εξάρτησή του απ' το τυχαίο, οι απόψεις του για τους τρόπους με τους οποίους έχει ερμηνευτεί η δουλειά του, είναι μερικά από τα θέματα που συζητήθηκαν και διερευνήθηκαν σε βάθος κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων.

Οι συνεντεύξεις έχουν ξαναμονταριστεί δημιουργικά απ' τις πρωτότυπες μαγνητοφωνήσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα επίτευγμα της τέχνης του μοντάζ: ένα βιβλίο που δεν διακρίνεται μόνο για τη συνεκτικότητα και μοναδικότητά του, αλλά διατηρεί συγχρόνως το ενδιαφέρον, τη φρεσκάδα και την ατμόσφαιρα της συζήτησης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους αναλόγου πνευματικού επιπέδου, που όμως οι διαφορετικές ευαισθησίες τους αναπτύσσονται ελεύθερα.