Το σχέδιο έχει, από παλιά, έναν εδραιωμένο ρόλο στις οπτικές τέχνες, στην καταγραφή ιστορικών γεγονότων και στην ανάπτυξη ιδεών του πολιτισμού μας.

Παρ` όλο που συχνά θεωρείται μια δραστηριότητα που απαιτεί τις ικανότητες των λίγων ταλαντούχων, το σχέδιο δεν είναι παρά μια φυσική, συχνά αυθόρμητη, ανθρώπινη αντίδραση. Ακόμα και τα μικρά παιδιά που μουτζουρώνουν με κραγιόνια και μαρκαδόρους στο χαρτί ή στους τοίχους, ενστικτωδώς σχεδιάζουν, σε μια προσπάθεια να περιγράψουν αυτό που βλέπουν, να αναπαραστήσουν αυτό που γνωρίζουν, να εκφράσουν αυτό που νιώθουν.

Ο σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να περιγράψει αυτή τη ζωτική διαδικασία του σχεδίου σα μια προσιτή, ευχάριστη και παραγωγική δραστηριότητα, που στο βάθος της είναι μια δημιουργική διαδικασία.

(...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]