Ο Λιολά, που βασίζεται σ’ ένα επεισόδιο του Ήταν ο Ματίας Πασκάλ, ανήκει στο πρώτο πιραντελλικό θέατρο. Σ’ αυτό που (γράφει ο Φραντσέσκο Φλόρα) εκφράζει τον κόσμο που ακόμα δεν έχει διαχωριστεί από την αμφιβολία και που δημιουργεί μια ψευδαίσθηση, μια φαινομενικότητα, ένα παιχνίδι από λεπτές δίνες.

Ποιος είναι ο Λιολά; Είναι ένας συμπαθητικός μπαγαμπόντης, ένας πλάνος χωρικός. Ένας πληθωρικός άνθρωπος, που τραγουδά και γεύεται τη ζωή.

Η Τούτσα είναι το θύμα που για να τιμωρήσει τον Λιολά πείθει τον θείο Σιμόνε ‒ που από καιρό παραπονιέται ότι δεν έχει απογόνους από τη νεαρή γυναίκα του ‒ να αναγνωρίσει το παιδί που πρόκειται να γεννηθεί σαν δικό του. Αλλά ο Λιολά ετοιμάζει κι αυτός τη δική του εκδίκηση.

Πρόκειται για ένα παιχνιδιάρικο παραμύθι αλλά μαζί και πικρό στην καθαρή του ασπλαχνία.