Η Άλμα, τραγική πουριτανή του έργου, είναι μια δυστυχισμένη κοπέλα, εγκλωβισμένη στα στεγανά ασκητικά πρότυπα της θρησκευτικής της υπερβολής. Δειλιάζει μπροστά στην αντιμετώπιση των προσωπικών της τρόμων και συντρίβεται από το βάρος των ανομολόγητων επιθυμιών της.

Δεν είναι τυχαίο που ο Ουίλλιαμς τοποθετεί χρονικά το έργο στις αρχές του εικοστού αιώνα (1916) και όχι στην εποχή που το έγραψε: ως και στην υποτιθέμενη φιλελεύθερη Αμερική, η εγκράτεια και η υποκρισία της βρετανικής βικτοριανής εποχής έχει στιγματίσει όλους τους Αγγλοσάξονες.

Έτσι, η Άλμα είναι χαρακτηριστικό δείγμα και θύμα της αξιολύπητης αξιοπρέπειας που διέπει τις μικρές κλειστές κοινωνίες, ενώ ταυτόχρονα είναι σκληρός θύτης των ονείρων και των επιθυμιών της. Γύρω της ένας ολόκληρος μικρόκοσμος κινείται και δρα μέσα στην επαρχιώτικη ραστώνη, τα ασήμαντα νέα, τις μέτριες χαρές και τη διάχυτη θλίψη.

Αντίποδας της Άλμας είναι ο νεαρός γιατρός Μπιουκάναν, αλλοτριωμένος όσο και αλλοτριωτικός, το κλασικό αρσενικό του αμερικάνικου Νότου, ένα θλιβερό προϊόν που ζει και αναπαράγει θλιβερά προϊόντα.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]