Κι όλη μέρα πήγαιναν κι έρχονταν τα ζώα με δουλειές και με σκοτούρες. Κι ούτε τόσο δα δεν ξαπόσταιναν ν’ απολαύσουν την ωραία τους τη μέρα, την παρέα ο ένας του άλλου και το φουντωτό χωριό… Πρωί πρωί η χελώνα παρέδιδε από πόρτα σε πόρτα την αλληλογραφία, φουριόζα, βιαστική. Ούτε που πρόσεξε ότι η είσοδος της αλεπούς προέδρου ήταν κλειστή από κάτι μεγάλο, άσπρο και ζεστό. Άφησε τα γράμματά της αφηρημένη στο κουτί και λίγο έλειψε να πέσει επάνω του, έτσι όπως έφευγε σκυφτή.