«Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια πόλη που ήταν μικρή κι έμοιαζε ακόμη με χωριό, ζούσε ένας ράφτης.
Ένας ράφτης που ήτανε μοναδικός για δύο λόγους.
Πρώτον, γιατί άλλον ράφτη η πόλη δεν είχε, κι εκείνος μόνος του έραβε κι έντυνε μεγάλους και παιδιά. Ήταν η βιτρίνα του μικρού του μαγαζιού γεμάτη: μπλούζες, ζακέτες, παντελόνια, πουλόβερ και ζιβάγκο, κάλτσες και καπέλα, κάπες και παλτά, σ' όλα τα σχέδια και τα χρώματα. Κι ήταν και το μαγαζί του πάντοτε γεμάτο, με πελάτες γελαστούς, που έρχονταν και ξανάρχονταν για να διαλέξουν, να δοκιμάσουν, να ψωνίσουν. »
Άφησε πρώτος το σχόλιό σου!