Σχεδόν άγνωστος ως τώρα στο ελληνικό κοινό, ο Λέστον Χέηβενς αποτελεί μια μορφή μοναδική στην αμερικανική ψυχοθεραπευτική διανόηση. Το βιβλίο αυτό, το πρώτο του που κυκλοφορεί στα ελληνικά, παρουσιάζει την ψυχοθεραπευτική πράξη σαν μια βαθιά ανθρώπινη σχέση βασισμένη στην αποδοχή και στην επαφή, προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός ασφαλούς τόπου μέσα στον οποίο μπορεί κανείς να υπάρξει.

«Πρόσφατα συλλογιζόμουν τον τρόπο που κοιτάζουμε τη ζωή και τους ανθρώπους, τον τρόπο που καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον και πού επηρεάζουμε ο ένας τη ζωή του άλλου. Αυτό που υπαινίσσομαι είναι ότι τα δύο κύρια βιώματα στις σχέσεις των ανθρώπων είναι η αίσθηση της ομοιότητας και η αίσθηση της διαφοράς. Πώς μπορούμε να χαρούμε όχι μόνο τις ομοιότητες αλλά και τις διαφορές μας; Πρώτα πρέπει να ξεπεράσουμε την έκπληξη που μας προκαλούν. Στην πραγματικότητα βέβαια, αν λάβουμε υπόψη τον τρόπο που είμαστε φτιαγμένοι, δεν θα έπρεπε σχεδόν καθόλου να μας εκπλήσσουν. Σημειώστε ότι ακόμη και βαθιά μέσα μας υπάρχουν διαφορές, που τις βιώνουμε σαν συγκρούσεις. Κατόπιν, σαν καλοί επιστήμονες και ανθρωπιστές, πρέπει να κάνουμε το πείραμα να μπούμε στη θέση του άλλου σαν να ήταν ένα μέρος του εαυτού μας με το οποίο διαφωνούμε. Μπορεί να χρειαστεί ακόμη και να ασκηθούμε σ' αυτό για δύσκολες εμπειρίες όπως ο γάμος. Όσοι το κάνουν πράξη, θα εκπλαγούν πως ανοίγεται μπροστά στον καθένα μας η ζωή του άλλου. Το ίδιο ισχύει και στην κλινική πράξη, ειδικά με ανθρώπους παρανοϊκούς και μεγαλομανείς. Το τελικό ερώτημα είναι: Υπάρχει τίποτε άλλο; Το πάθος, φυσικά. Και η ασφάλεια. Αλλά αυτά συνήθως είναι εφήμερα και συχνά οδηγούν σε απογοητεύσεις. Ο σκοπός είναι να κατασκευάσουμε βιώσιμη ζωή και να τη μοιραστούμε, ειδικά με αυτούς που αγαπάμε». LESTON HAVENS. [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]