Ο τόπος των Αγράφων είναι γεμάτος από θρύλους, ιστορίες, παραδόσεις, διηγήσεις και δεν υπάρχει ούτε μία σπιθαμή γης, που να μην έχει το δικό της ενδιαφέρον.

Ο φωτογράφος-συγγραφέας Τάκης Ντάσιος γνήσιος και αληθινός ορειβάτης, θυσίασε δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, όχι για να κάνει ορειβασία στ` Άγραφα, αλλά για να μελετήσει το χώρο όσο περισσότερο γινόταν, να συμβουλευθεί ένα σωρό βοηθήματα, αλλά και ανθρώπους. Μελέτησε τόσο πολύ τον χώρο που κανένας άλλος μέχρι σήμερα, όσο και αν ασχολήθηκε με τα Άγραφα, δεν μπόρεσε να μας δώσει αυτές τις λεπτομέρειες που μας δίνει ο συγγραφέας αυτού του λευκώματος.

Εκείνο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση στο έργο του, είναι ότι έχει συμπεριλάβει στην καταγραφή του, όλες τις εποχές του χρόνου. Οι χειμωνιάτικες διαφάνειες, τις οποίες έκανε, για μένα είναι οι καλύτερες, οι ανεπανάληπτες. Πολύς κόπος, πολύ μελέτη και να σου τύχουν οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες...

Οι ορειβάτες έχουν το προνόμιο να γνωρίζουν και να αγαπούν την φύση, να ζουν από κοντά τα ορεινά. Όμως, θα έκανα μία ευχή στους καινούργιους ορειβάτες, στους ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά τη φύση και τη ζούνε, να φωτογραφίζουν και να μην έχουν μονάχα στον νου τους ποιος θ` ανέβει πιο ψηλά, σε λιγότερο χρόνο, αλλά να αποτυπώνουν με τον φακό τους, αυτά που θα μείνουν και θα αποτελέσουν την ιστορία μας για τους νεότερους.

Ο Τάκης Ντάσιος κατάφερε να συγκεντρώσει τη ζωή των ανθρώπων στ` Αγραφιώτικα βουνά, να τη βάλει σε μία σειρά, που βλέποντας κανείς αυτές τις φωτογραφίες και διαβάζοντας αυτά τα κείμενα, όχι μονάχα κατατοπίζεται πληρέστατα, αλλά θέλει ακόμη να επισκεφθεί αυτόν τον χώρο, να δει τα βουνά των Αγράφων, να δει επιτέλους τί είναι αυτό που σε εμπνέει και σου γνωρίζει τόσα πράγματα, που στις μέρες μας ολοένα και χάνονται.

Δεν είναι μόνον το παρελθόν, αλλά και αυτό που ζούμε σήμερα για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στο μέλλον.

(Σπύρος Μελετζής) [Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]