Η Ζλάτα Φιλιπόβιτς έλαβε ένα ημερολόγιο λίγο πριν από τα δέκατα γενέθλιά της και άρχισε να γράφει σε αυτό τακτικά. Ήταν μια συνηθισμένη, αν και ασυνήθιστα έξυπνη και εκφραστική μικρή κοπέλα, και οι ανησυχίες της περιλάμβαναν το αν θα πρέπει να συμμετάσχει στο φαν κλαμπ της Μαντόνα, τα μαθήματα πιάνου, τους φίλους της και τα νέα της σκι. Όμως, ο μακρινός ψίθυρος του πολέμου πλησιάζει στο σπίτι της στη Σαράγεβο. Ο πατέρας της αρχίζει να φορά στρατιωτική στολή και οι φίλοι της αρχίζουν να φεύγουν από την πόλη. Μια μέρα, το σχολείο κλείνει και την επόμενη μέρα ξεκινούν οι βομβαρδισμοί. Η συγκίνηση και η δύναμη του ημερολογίου της Ζλάτα προέρχονται από την παρακολούθηση της καταστροφής μιας παιδικής ηλικίας. Ο κύκλος των φίλων της αντικαθίσταται ολοένα και περισσότερο από διεθνείς δημοσιογράφους που έρχονται να ακούσουν για το θάρρος και την ανθεκτικότητα αυτής της μικρής κοπέλας. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι, καθώς αυτοί αναχωρούν με την τελευταία ιστορία της Ζλάτα, παραμένει πίσω, γράφοντας τα βαθύτερα συναισθήματά της στη 'Μίμμυ', το ημερολόγιό της, και τον τελευταίο της φίλο.