Στο χρυσαφένιο δειλινό, στον Τάμεση απαλά κωπηλατούμε κι οι τρεις μικρές μου φίλες μού ζητούν μια ιστορία να πούμε.

«Αντε λοιπόν! Ξεκίνα να μας λες» φωνάζει ανυπόμονα η πρώτη. Η δεύτερη ζητά να είναι ιστορία τρελούτσικη. Η τρίτη όλο τη διακόπτει.

Σε κείνη τη βαρκάδα είναι που γεννήθηκε τούτη η παράξενη Χώρα των Θαυμάτων, αστεία, παράλογη μα και σοφή, πατρίδα...