Ο Μάξιμος και η Έλλη δε μοιάζουν καθόλου. Εξάλλου, δεν έχουν ούτε ένα γράμμα κοινό στα ονόματά τους. Αυτός είναι ξανθός, αυτή είναι καστανή. Αυτός έχει φακίδες, αυτή έχει μάτια σαν ελιές. Αυτός αγαπάει τα πουλιά, τα άλογα, τους βάτραχους. Εκείνη λατρεύει τις γάτες, τα πάντα, τα κοάλα. Αυτός είναι αργός, εκείνη είναι γρήγορη. Αυτός είναι αριστερόχειρας, εκείνη είναι δεξιόχειρας. Αυτός είναι φάλτσος, εκείνη βουλώνει τα αυτιά της. Αλλά όταν ο Μάξιμος φεύγει, λείπει στην Έλλη. ‘Όταν η Έλλη λείπει, ο Μάξιμος βαριέται. Όταν είναι άρρωστος, πονάει κι εκείνη. Όταν εκείνη κάνει μια ζαβολιά, μαλώνουν και κείνον. Έτσι, φέτος το καλοκαίρι, ακόμη κι αν ο Μάξιμος ήθελε να πάει στο Μαρόκο και η Έλλη στην Αυστραλία, αδύνατον να είναι χωριστά! Θα κάνουν τα πάντα μαζί αλλά ο καθένας με τον τρόπο του…