«Γλωσσικά ιδιώματα λέμε τις λεκτικές διαφοροποιήσεις που παρατηρούνται, κατά τόπους, μέσα σε μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, και εν προκειμένω στον ελλαδικό χώρο. Είναι, σαν να λέμε, ένας ξεχωριστός τρόπος στη φρασεολογία και το ύφος μιας και της αυτής γλώσσας. Είναι ιδιάζουσες παραλλαγές της γλώσσας ενός τόπου.

Το Λεξικό του λευκαδίτικου γλωσσικού ιδιώματος που κρατάτε στα χέρια σας, ανήκει σ` αυτή την κατηγορία και έχει τριμερή υπότιτλο. Στηρίζει το περιεχόμενο του σε τρεις έννοιες: α) Ιδιωματικό, β) Ερμηνευτικό και γ) Λαογραφικό.

Ο συντάκτης του ξεκίνησε από την ιδέα να συγκεντρώσει όλες, κατά το δυνατόν, τις γλωσσικές ιδιοτυπίες του λευκαδίτικου ιδιώματος, καθώς και τις παραλλαγές που χαρακτηρίζουν γλωσσικά το νησί μας, είτε αυτές μιλήθηκαν εδώ και αιώνες είτε εξακολουθούν να ζουν και σήμερα στο στόμα του λαού ή απόμειναν ξεχασμένες στα συμβολαιογραφικά βιβλία, στις διαθήκες, σε δικαστικά έγγραφα και άλλα κείμενα.

Η πρώτη λέξη του υπότιτλου, ιδιωματικό, δείχνει την προσπάθειά μας να περιοριστούμε στις καθαρά ιδιότυπες, γλωσσικά, λέξεις και φράσεις και να τις καταστήσουμε - στο βαθμό που δεν είναι - γνωστές. Η δεύτερη λέξη, ερμηνευτικό, υποδηλοί πως οι ιδιωματικές λέξεις ερμηνεύονται κατά τον τρόπο που αξιοποιήθηκαν απ` το λαό της Λευκάδας είτε πλάστηκαν από τον ίδιο το λαό, που η δύναμή του σ` αυτό είναι και ευφυής και αξιοπρόσεχτη και ωφέλιμη μαζί.

Η τρίτη λέξη του τίτλου, λαογραφικό, φανερώνει πως στο λεξικό αυτό εμπεριέχεται ένα μεγάλο μέρος του λαογραφικού υλικού της Λευκάδας, υλικού όμως που απορρέει από την έννοια της ιδιωματικής λέξης που περιέχει το συγκεκριμένο λαογραφικό στοιχείο, αν και η ίδια αυτή καθαυτή η λέξη δεν είναι παρά ένα λαογραφικό φαινόμενο.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]