Εκατό χρόνια από την απόβαση του ελληνικού στρατού στην προκυµαία της Σµύρνης, ο συγγραφέας Βασίλης Τζανακάρης επιστρέφει εκεί όπου στις 2 Μαΐου 1919 γράφτηκε η µατωµένη αρχή του τέλους της Μεγάλης Ιδέας. Εκείνης που µας οδήγησε από τα χρόνια της δόξας σ’ εκείνα της καταισχύνης.
Ένα βιβλίο που καταγράφει µε κάθε λεπτοµέρεια την άγρια σύγκρουση ανάµεσα στον Ύπατο Αρµοστή της Σµύρνης Αριστείδη Στεργιάδη και την κορυφή της ορθοδοξίας στη Σµύρνη, τον µητροπολίτη Χρυσόστοµο. Μια σύγκρουση που κόστισε ποτάµια από αίµα και δάκρυα. Με µοναδικό γέρας για τους πρωταγωνιστές της δύο στεφάνια από αγκάθια: για τον Χρυσόστοµο του εθνοµάρτυρα και για τον Αριστείδη Στεργιάδη του εθνικού ολετήρα.
Με τον πρώτο πιστό «άχρι θανάτου» στα νάµατα της ορθοδοξίας και της Μεγάλης Ελλάδας, και τον εντολοδόχο της Ελληνικής Πολιτείας, τον Αριστείδη Στεργιάδη, οπαδό του δόγµατος της ελληνοτουρκικής συνύπαρξης και φιλίας. Με τον Χρυσόστοµο να λατρεύεται από τις εκατοντάδες χιλιάδες των Μικρασιατών, και τον Στεργιάδη να φορτώνεται, ως άλλος Εφιάλτης, το µίσος και τις κατάρες ενός ολόκληρου λαού.
Και µαζί τους η Σµύρνη και η Μικρασία. Τα αιµατηρά γεγονότα της προκυµαίας, που έκαναν έξαλλο τον Βενιζέλο, η καθηµερινότητα των ανθρώπων, οι διπλωµατικές ίντριγκες και συνωµοσίες, τα πάθη και οι επικές πολεµικές επιχειρήσεις και τέλος ο εξολοθρεµός και η καταστροφή.
Ένα γλαφυρό βιβλίο που ζωντανεύει µια ολόκληρη εποχή µε τα πάθη, τις µικρότητες, τις ελπίδες, τα όνειρα και τις µεγαλοσύνες των ανθρώπων και που προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτηµα: Ήταν εθνικός προδότης και ο υπ’ αριθµόν ένα υπαίτιος της Μικρασιατικής Καταστροφής ο Αριστείδης Στεργιάδης ή ήταν ένας ψυχρός σκεπτικιστής ο οποίος γνώριζε από πρώτο χέρι τους εφιαλτικούς κινδύνους που απειλούσαν το επικό εγχείρηµα της Μικρασιατικής Εκστρατείας;
Στην έκδοση περιλαµβάνεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Διάβασε ένα απόσπασμα
Με το πρώτο γλυκοχάραμα, και ενώ όλη σχεδόν η Σμύρνη είχε καταληφθεί από «εθνική παραφροσύνη», τα ελληνικά οπλιταγωγά άρχισαν να μπαίνουν στο λιμάνι της προαιώνιας ελληνικής πολιτείας και να αποβιβάζουν μέσα σε παραλήρημα χαράς και ενθουσιασμού τα πρώτα τμήματα της «Σιδερένιας Mεραρχίας». Η προκυμαία έσφυζε τώρα από μιλιούνια ανθρώπων. Μικροί και μεγάλοι, κάθε τάξης και φύλου, σπρώχνονταν, ποδοπατούνταν, έδιναν τα χέρια, αγκαλιάζονταν, φιλιούνταν, έλεγαν «Χριστός Ανέστη», κραύγαζαν «Ζήτω η Ελλάς», «Ζήτω ο Βενιζέλος», «Ζήτω η Ελευθερία». Άλλοι τραγουδούσαν τον ελληνικό εθνικό ύμνο κι άλλοι αδημονούσαν να δουν τους Έλληνες στρατιώτες να κατεβαίνουν από τα πολεμικά, να παρατάσσονται εκεί μπροστά, κοντά, δίπλα τους, ώστε, αν άπλωναν τα χέρια, να μπορούσαν να αγγίξουν τις φούντες από τα τσαρούχια, τις φουστανέλες, τα όπλα, όλα όσα τους έφερναν στον νου τον Αγώνα του ’21.
9 Coins
Για να κερδίσεις τα Skroutz Coins, γίνε μέλος του Skroutz Plus και αποδέξου τους όρους του προγράμματος επιβράβευσης.