Με λένε Άρη και είμαι θεός, αλλά όχι ο καλύτερος. Για την ακρίβεια, είμαι θεός του πολέμου. Αν με ρωτήσετε, κατά βάθος δεν ήθελα να κάνω αυτή τη δουλειά. Ο πατέρας μου ο Δίας επέμενε. Έπρεπε, λοιπόν, να υπακούσω. Ποιος τολμούσε εκείνα τα χρόνια να διαφωνήσει μαζί του; Χίλιες φορές θα προτιμούσα να γίνω κάτι άλλο στη ζωή μου. Ας πούμε, θεός της ειρήνης. Γιατί να μην υπάρχει ένας θεός της ειρήνης; «Ανοησίες!» είπε νευριασμένος ο πατέρας μου και πέταξε έναν κεραυνό, παρόλο που ο ουρανός δεν είχε καθόλου σύννεφα. «Οι άνθρωποι πάντα θα βρίσκουν αφορμές να κάνουν πολέμους. Αν γίνεις θεός της ειρήνης, στο τέλος θα μείνεις άνεργος. Θα αναλάβεις, λοιπόν, τους πολέμους. Άλλωστε, είναι η μόνη δουλειά που ταιριάζει στον χαρακτήρα σου». Έτσι ακριβώς. Κι εγώ κατέβασα το κεφάλι και πήγα να ασχοληθώ με το επάγγελμα που στην πραγματικότητα μισούσα.