O Πολ Γελμ ήταν πεπεισμένος ότι υπήρχαν ασάλευτα πρωινά. Και ήταν απολύτως βέβαιος ότι ετούτο εδώ το πρωινό, στα τέλη του καλοκαιριού, ήταν ακριβώς ένα από αυτά. Δεν κουνιόταν ούτε φύλλο στα καχεκτικά φυτά της εσωτερικής αυλής. Αλλά και μέσα στο γραφείο, όπου στεκόταν και αγνάντευε αφηρημένος τον έξω κόσμο, δεν αιωρούνταν μήτε ένας κόκκος σκόνης. Επίσης, μέσα στο κρανίο του, ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα βρίσκονταν σε κίνηση. Ήταν, με άλλα λόγια, ένα ασάλευτο πρωινό στα κεντρικά της αστυνομίας στο Κουνγκσχόλμ της Στοκχόλμης. Δυστυχώς και ο χρόνος που είχε περάσει ήταν ασάλευτος. O Πολ Γελμ ανήκε στην αστυνομική δύναμη που, πριν από ένα χρόνο, είχε ηγηθεί των ερευνών για τους πολυσυζητημένους Φόνους των Ισχυρών, κατά τους οποίους ένας κατά συρροήν δολοφόνος είχε αρχίσει να εξοντώνει την οικονομική ελίτ της Σουηδίας. Επειδή η υπόθεση στέφθηκε από επιτυχία, η δύναμη αυτή μονιμοποιήθηκε ως ειδική μονάδα της Εθνικής Υπηρεσίας Έρευνας Εγκλημάτων, μια εφεδρεία για την «καταπολέμηση εγκλημάτων διεθνούς κλίμακας», όπως αναφερόταν στην επίσημη ονομασία της. Στην πράξη αυτό σήμαινε ότι ήταν έτοιμη να ενημερώνεται και να προλαμβάνει κάθε νέα μορφή εγκληματικότητας που δεν είχε ακόμη φτάσει στα σύνορα της Σουηδίας.
Εκεί ακριβώς βρισκόταν το πρόβλημα. Κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικώς αποκαλούμενα «εγκλήματα διεθνούς κλίμακας» δεν είχε συμβεί στη χώρα τον τελευταίο χρόνο, και γι’ αυτό έκαναν την εμφάνισή τους όλο και περισσότερες κριτικές, εκ των έσω, κατά της ύπαρξης της Oμάδας Άλφα. Στην πραγματικότητα δεν την έλεγαν Oμάδα Άλφα. Αυτή ήταν απλώς μια ονομασία που κάποιος, λίγο πανικόβλητος, πρότεινε όταν η ομάδα είχε ιδρυθεί, στο άψε σβήσε, πριν από ενάμιση χρόνο. Για τυπικούς και υπαρξιακούς λόγους, η ομάδα ονομαζόταν τώρα «Ειδική μονάδα καταπολέμησης εγκλημάτων διεθνούς κλίμακας της Εθνικής Υπηρεσίας Έρευνας Εγκλημάτων». Επειδή όμως την ονομασία αυτή δεν μπορούσε να τη χρησιμοποιεί κανείς σε μια κουβέντα δίχως να ξεσπάσει σε γέλια, συνέχισαν να αποκαλούν ανεπίσημα τη μονάδα Oμάδα Άλφα. Βέβαια, ήταν κι αυτή μια αρκετά κωμική ονομασία, αλλά είχε κάποια συναισθηματική αξία, αν μη τι άλλο. Τώρα, πάντως, ως ομάδα ήταν έτοιμη να περάσει στο χρονοντούλαπο. Διότι οι σχετικά αδρανείς υπάλληλοι του δημοσίου δεν ήταν τα πλέον δημοφιλή πρόσωπα της εποχής, και η ομάδα είχε αρχίσει σιγά σιγά να αποσυντίθεται.
