Τι θα συμβεί αν το διαστημόπλοιό σας πέσει σε μια μαύρη τρύπα; Που βρίσκονται οι σκουληκότρυπες και που τελειώνουν τα όρια του Σύμπαντος; Πως σχετίζεται το χρώμα της νύχτας με τη Μεγάλη Έκρηξη; Πως είναι δυνατόν ορισμένα αφθάδη, αλλά γοητευτικά, κοσμικά σωματίδια να ταξιδεύουν στο χρόνο -μάλιστα να διασχίζουν την ατμόσφαιρά μας- αψηφώντας το θάνατο; Μήπως θα επιθυμούσατε να βρεθείτε κι εσείς κάπου εκεί έξω όπου συνυπάρχει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας;

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν άλλαξε ριζικά τη θεώρησή μας για το Σύμπαν με δύο εντυπωσιακές ιδέες. Η πρώτη: τίποτε δεν κινείται ταχύτερα από το φως -το έσχατο όριο ταχύτητας. Ο χώρος και ο χρόνος διαπλέκονται αιώνια, δημιουργώντας τη μορφή του χωροχρόνου. Η δεύτερη: ο χωροχρόνος (σαν τραμπολίνο) ρυτιδώνεται από το βάρος των αντικειμένων που ταξιδεύουν στο Σύμπαν και δέχεται απύθμενα βαθουλώματα δημιουργώντας τις μαύρες τρύπες.

Όμως αυτή η συμπεριφορά του χωροχρόνου επιτρέπει κάτι που ούτε ο ίδιος ο Αϊνστάιν δεν είχε φανταστεί: το ταξίδι στο χρόνο.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]