Η Εκκλησία, που είναι η πεμπτουσία της προσφοράς του Χριστού και η βασιλεία του Θεού στον κόσμο, είναι ένας τρόπος ζωής, ένας χώρος ελευθερίας και απλότητος, μια οικογένεια, που συγκροτείται με την αγάπη και την ενότητα των ανθρώπων, που την αποτελούν ως αδελφοί, με τον Θεό κοινό τους πατέρα, και που προσπαθούν να έχουν την ψυχή και την καρδιά μία, να είναι αλλήλων μέλη, να μοιράζονται ό,τι έχουν και ό,τι είναι, και έτσι σώζει τον άνθρωπο εδώ και τώρα, γιατί ικανοποιεί μία καίρια και βασική ανάγκη του.

Η Εκκλησία, ως τρόπος ζωής, δεν είναι μία υπόσχεση πληρότητος χωρίς ημερομηνία λήξεως και η λατρευτική της ζωή έχει μοναδικό στόχο να είναι γεύση και πρότυπο αυτού του πληρωτικού τρόπου ζωής. Όμως αυτό το υπέροχο δώρο του Θεού στον άνθρωπο παραχαράχθηκε και διαστρεβλώθηκε και έγινε ένας οργανισμός με όλα τα στοιχεία φθοράς και θανάτου του κόσμου, όπως η εξουσία, η γραφειοκρατία, ο ανταγωνισμός, η συναλλαγή, η ακοινωνησία, η ανωνυμία, ο ατομικισμός, η ιδιοτέλεια, η επίδειξη και όλα τα επακόλουθά τους, και από το πιο σημαντικό μέσο σωτηρίας του ανθρώπου έγινε ένα ιδιαίτερα προκλητικό σκάνδαλο.

(. . . ) [Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]